Uzasadnienie
W myśl art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej p.p.s.a., Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym.
W uzasadnieniu postanowienia z dnia 12 czerwca 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 2224/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wierszu jedenastym, piętnastym i czterdziestym czwartym części zważeniowej wskazał jako podstawę do rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., gdy w rzeczywistości nie ulega wątpliwości, iż prawidłową podstawą prawną do rozpoznania powyższego wniosku jest art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Tym samym należy stwierdzić, że uzasadnieniu powyższego postanowienia wystąpiła oczywista omyłka pisarska, w związku z czym zasadne było jej sprostowanie.
Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła.
Pokreślenia wymaga, że sprostowanie postanowienia Sądu z dnia 12 czerwca 2013 r. w żaden sposób nie prowadzi do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia, a dostrzeżony brak precyzyjności należało potraktować jako oczywistą niedokładność pisarską.
Dlatego też na zasadzie art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.