Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 lipca 2013 r. T. K. (dalej także: "skarżący"), działając za pośrednictwem organu, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2013 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 3.000 złotych za wykonywanie przejazdu po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej.
W petitum skargi skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego.
Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący wskazał, że sporna decyzja jest jedną z 6 decyzji administracyjnych, którymi organ Inspekcji Transportu Drogowego nałożył na stronę kary po 3.000 złotych każda. Skarżący wskazał, że łącznie jest zobowiązany do zapłaty kwoty w wysokości 18.000 złotych.
Skarżący stwierdził, że w obliczu trudnej sytuacji majątkowej zachodzą okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania spornej decyzji. Z informacji podanych przez skarżącego w formularzu stanowiącym wniosek o przyznanie prawa pomocy (k. 5 akt sądowych) oraz nadesłanych dokumentów wynika, iż skarżący prowadzi gospodarstwo domowe razem z bratem. Z analizy wspomnianych dokumentów wynika, iż skarżący jest osobą bezrobotną pobierającą zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 823,60 złotych brutto miesięcznie (vide: zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy w T. z dnia [...] września 2013 r.). Także brat skarżącego posiada status osoby bezrobotnej bez prawa do zasiłku (vide: zaświadczenie Powiatowego Urzędu Pracy w T.). Zarówno skarżący, jak i jego brat złożyli oświadczenia, zgodnie z którymi nie posiadają rachunków bankowych. Z kolei z zaświadczenia Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z dnia [...] września 2013 r. (k. 25 akt sądowych) wynika, że dochód skarżącego za rok 2012 wyniósł 9.887,10 złotych.
Należy ponadto podkreślić, iż postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 listopada 2013 r. skarżący został zwolniony od kosztów sądowych (k. 28 akt sądowych). Przedmiotowe postanowienie stało się prawomocne.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wyraził stanowisko, że w niniejszym przypadku brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie należy wskazać, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ma na celu ochronę strony przed negatywnymi skutkami, które może wywołać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.– dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którą wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
W świetle przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, iż niebezpieczeństwo, o którym mowa w cytowanym przepisie oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Trudne zaś do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w ww. przepisie należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony.
Analiza danych zawartych w aktach niniejszej sprawy skłania Sąd do wniosku, że obciążenie miesięcznego budżetu skarżącego jakąkolwiek dodatkową kwotą z tytułu prowadzonej egzekucji może pozbawić skarżącego niezbędnych środków do życia.
W tej sytuacji, w ocenie Sądu, skarżący wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego przed rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny mogłoby spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, co daje podstawę do zastosowania tymczasowej ochrony, o której mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie przepisów art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.