Uzasadnienie
Skarżący J. M. Z. we wniosku o przyznanie prawa pomocy (złożonym w dniu [...] października 2013 r. na urzędowym formularzu PPF) zażądał ustanowienia adwokata. Z informacji podanych we wniosku oraz z dokumentu nadesłanego przy piśmie z dnia [...] listopada 2013 r. (w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego) wynika, że skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, przy czym od dnia [...] sierpnia 2013 r. jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy w S. jako osoba bezrobotna i nie pobiera z tego tytułu żadnych świadczeń (zaświadczenie z ww. urzędu z dnia [...] listopada 2013 r. [...]).
Skarżący oświadczył, iż nie posiada żadnego majątku. W związku z tym, że aktualnie nie uzyskuje żadnych dochodów, minimum egzystencjalne, tj. żywność, odzież i mieszkanie zapewnia mu matka.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zawarte w wyżej cytowanym przepisie określenie "gdy osoba ta wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy.
Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (J. P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Wydanie 2, Warszawa 2006, s. 504; por. także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 stycznia 2005 r., OZ 944/04, niepubl.).
W świetle przedstawionych wyżej okoliczności wniosek skarżącego o ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie. Jak już wyżej wskazano, skarżący obecnie nie posiada żadnego zatrudnienia i pozostaje na wyłącznym utrzymaniu matki, zatem nie jest w stanie ponieść kosztów zastępstwa procesowego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak w postanowieniu.