Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 lutego 2013 r., uzasadnionym na wniosek skarżącej spółki – T. S.A., oddalił skargę na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] września 2012 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wyrażenia zgody na dokonanie zmiany w składzie zarządu.
Wnioskiem z dnia 26 marca 2013 r. skarżąca wniosła o wydanie postanowienia w przedmiocie rozstrzygnięcia wątpliwości co do treści uzasadnienia powołanego wyroku w odniesieniu do problemu wykonalności nieostatecznych decyzji cofających skarżącej spółce zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie urządzania zakładów wzajemnych, w związku z brzmieniem art. 239a i art. 239e Ordynacji podatkowej w związku z art. 8 ustawy o grach hazardowych.
Za niejasny oraz uniemożliwiający ustalenie rzeczywistego sensu - faktycznego stanowiska Sądu w zakresie kwestii wykonalności nieostatecznej decyzji cofającej zezwolenie – skarżąca uznała fragment uzasadnienia wyroku, w którym Sąd powołując się na przepisy art. 239a oraz art. 239e ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacji podatkowej (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 749) stwierdził że problematyka wyczerpania toku instancji ma zasadnicze znaczenie w kontekście wykonalności decyzji związanej z możliwością przymusowego egzekwowania obowiązków nią nałożonych.
Wskazując na powyższe, skarżąca podkreśliła, że w jej ocenie istnieje rzeczywista wątpliwość co do istoty rozstrzygnięcia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 158 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści.
Określona w powołanym przepisie instytucja "wykładni wyroku" może znaleźć zastosowanie w sytuacji, w której konkretne orzeczenie (tj. jego sentencja lub uzasadnienie), zostało sformułowane w sposób niejasny, nieprecyzyjny, mogący rodzić wątpliwości co do m.in. rozstrzygnięcia lub sposobu wykonania (por. postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2012 r., sygn. akt II GSK 741/09).
Przy czym uwzględnienie wniosku może nastąpić jedynie wówczas, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji, a nie udzielenia odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania (por. postanowienie NSA z dnia 1 czerwca 2012 r., sygn. akt II OZ 473/12).
W powołanym postanowieniu z dnia 8 sierpnia 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny dodatkowo stwierdził, że duże znaczenie przy wykładni orzeczenia ma przedmiot sprawy, w której je wydano oraz wskazywana przez wnioskującego "wątpliwość".
Objęty rozpoznawanym wnioskiem wyrok tut. Sądu z dnia 14 lutego 2013 r. zapadł w sprawie, której przedmiotem było postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wyrażenia zgody na dokonanie zmiany w składzie zarządu skarżącej spółki. Zgłoszona natomiast przez skarżącą wątpliwość co do sformułowania zawartego w uzasadnieniu powołanego wyroku dotyczy kwestii wykonalności nieostatecznych decyzji Ministra Finansów z dnia [...] marca 2012 r. cofających spółce zezwolenia na prowadzenie działalności hazardowej.
Już tylko z prostego zestawienia przedmiotu sprawy, w której zapadł wyrok z dnia 14 lutego 2013 r. oraz postawionej przez skarżącą spółkę wątpliwości co do treści jego uzasadnienia wynika, że zgłoszona przez skarżącą wątpliwość nie dotyczy ani samego rozstrzygnięcia, ani zakresu powagi rzeczy osądzonej, ani też sposobu wykonania wyroku, które to kwestie w sytuacji niejasnych sformułowań uzasadniają dokonanie wykładni wyroku.
Podkreślić przy tym należy, że w niniejszej sprawie zasadności wniosku o wykładnię wyroku nie można wyprowadzić z faktu, iż odmowa wszczęcia postępowania w sprawie wyrażenia zgody na zmianę w składzie zarządu podmiotu prowadzącego działalność w przedmiocie urządzania zakładów wzajemnych podyktowana była okolicznością funkcjonowania w obrocie decyzji z dnia [...] marca 2012 r. cofających zezwolenia na prowadzenie działalności hazardowej. Jak to bowiem zostało wskazane w uzasadnieniu wyroku z dnia 14 lutego 2013 r. odmowa wszczęcia przedmiotowego postępowania wynikała z faktu związania organu decyzjami z dnia [...] marca 2012 r., które w dacie wydawania zaskarżonego postanowienia z dnia [...] września 2012 r. były już ostateczne na skutek decyzji z dnia [...] sierpnia 2012 r.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 158 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.