Uzasadnienie
Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z [...] maja 2014 r., po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego przez M. W., utrzymał w mocy decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] marca 2014 r. nakładająca na stronę karę pienięzną w wysokości 3.000 złotych.
Odpis decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] maja 2014 r. doręczono M. W. (nazywanemu dalej: "Skarżącym) 6 czerwca 2014 r.
Skargę na powyższą decyzję – skierowaną bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – skarżący nadał w Urzędzie Pocztowym w 4 lipca 2014 r. (listem poleconym o nr [...] - k. 5 akt sądowych).
Skarga wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 8 lipca 2014 r. (k. 2 akt sądowych).
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z 14 lipca 2014 r. ww. skarga w dniu 16 lipca 2014 r. została przekazana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do Głównego Inspektora Transportu Drogowego.
Przekazana przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego skarga Skarżącego z 1 lipca 2014 r. wraz z załącznikami, odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy wpłynęła do Sądu 30 lipca 2014 r..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej nazywana "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego należy wnieść za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
W myśl art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Na gruncie niniejszej sprawy należy zauważyć, że przepis przejściowy umożliwiający wnoszenie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, zawarty w art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze. zm.), obowiązywał tylko w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. od dnia 1 stycznia 2004 r. W tym okresie skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny przekazywał organowi, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 p.p.s.a.
W przedmiotowej sprawie Skarżący pismem z 1 lipca 2014 r. wniósł bezpośrednio do Sądu skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] maja 2014 r. mimo, że organ zawarł w ww. decyzji prawidłowe pouczenie, że skargę należy wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu, tj. Głównego Inspektora Transportu Drogowego. W takiej sytuacji, zgodnie z prezentowanym w orzecznictwie poglądem, termin do wniesienia skargi jest zachowany jedynie wówczas, gdy Sąd nada skargę na adres właściwego organu przed upływem terminu do jej wniesienia (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 1987 r., sygn. akt III CZP 33/87, publ. OSN 1988/6/73, a także postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2008 r., I OSK 651/08 oraz z dnia 11 marca 2009 r. sygn. akt I OSK 234/09, niepublikowane).
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] maja 2014 r. została doręczona 6 czerwca 2014 r. Termin do wniesienia skargi, za pośrednictwem organu, upływał z końcem 7 lipca 2014 r. Skarga została nadana w urzędzie pocztowym 4 lipca 2014 r. (k. 5 akt sądowych) i wpłynęła do Sądu 8 lipca 2014 r. (data prezentaty biura podawczego), jednakże w świetle podanego powyżej orzecznictwa dla oceny dochowania terminu do wniesienia skargi decydująca była data 16 lipca 2014 r., tj. data przekazania (nadania w urzędzie pocztowym – data stempla pocztowego) przez Sąd skargi do organu.
Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd stwierdził, że przedmiotowa skarga jako wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a.