Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2004r. nr [...] Wojewoda Mazowiecki utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatowego w S. z dnia [...] czerwca 2003r. odmawiającą wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów dotyczącej działki nr [...] o powierzchni 4937 m2, obrębu S. za B., w jednostce rejestrowej [...]. Do jej wydania doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Dnia [...] marca 2003r. S. Z. złożył wniosek do Starosty S. o wpisanie go do ewidencji gruntów co do działki nr [...] w miejsce figurujących tam bezprawnie F. M. i W. M. W uzasadnieniu tego wniosku podał, że wymienioną nieruchomość kupił od Z. M. umową z dnia [...] października 1961r. i od tej daty posiada ją nieprzerwanie i opłaca podatki. Do wniosku dołączył pisemną umowę przyrzeczenia sprzedaży ziemi zawartą między nim a Z. M., z której to umowy wynika, że Z. M. przyrzeka sprzedać mu działkę ziemi o powierzchni 8323 m2, za określoną w tej umowie cenę oraz pobiera zadatek. Dołączył też zaświadczenie z Wydziału Finansowego Urzędu Miejskiego w S. z 1984r., z którego wynika, że w latach 1971-1984 opłacał podatek od nieruchomości o powierzchni 4937 m2 będącej własnością Z. M.. Z dołączonych dokumentów wynika też, że toczyła się sprawa o uwłaszczenie wnioskodawcy na przedmiotowej nieruchomości, ale do uwłaszczenia nie doszło oraz, że toczy się sprawa z wniosku S. Z. o jej zasiedzenie.
Decyzją z dnia [...] czerwca 2003r. Starosta Powiatu S. odmówił wpisania do ewidencji gruntów S. Z. Jako podstawę prawną decyzji podał art. 104 i art.107 KPA oraz art.20 ust.1 p.1 i ust.2 oraz art.22 ust.3 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne /Dz.U. nr 100 z 2000r. poz. 1086 z późn. zmianami/ a także § 10, § 36, § 46, § 47 ust.3 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków /Dz.U.nr 38 z 2001r. poz. 454/. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że S. Z. nigdy nie figurował w ewidencji gruntów jako władający lub właściciel działki nr [...] i nie wykazał tytułu własności co do działki.
Od decyzji tej odwołał się S. Z. podnosząc, że kupił notarialnie sąsiednią działkę nr [...] i umowa ta objęła również przyległą działkę nr [...], którą posiada nieprzerwanie od 1961r. i dlatego żąda wpisu do ewidencji jako właściciel.
Decyzją z dnia [...] stycznia 2004r. nr [...] Wojewoda Mazowiecki utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatowego w S. Jako podstawę prawną decyzji wskazał art. 138 § 1 p.1 KPA oraz art. 20 ust.2 p.1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, cytowanej wyżej. W uzasadnieniu wskazał, że brak podstaw do dokonania wpisu, bowiem wpis do ewidencji gruntów ma charakter techniczno-deklaratoryjny i zmiana danych może być dokonana tylko na podstawie prawomocnych orzeczeń sądowych i aktów notarialnych. Ponieważ wnioskodawca nie legitymuje się takimi dokumentami, nie może być wpisany do ewidencji.
Decyzję tę zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego S. Z. wnosząc o jej uchylenie. W skardze wskazał, że toczy się postępowanie o zasiedzenie działki [...], a on posiada ją nieprzerwanie od 1961r. wraz z działką nr [...], której jest właścicielem.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda Mazowiecki wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że tytuł własności do działki nr [...] nie obejmuje działki nr [...] i nie może być podstawą wpisu do ewidencji S. Z. jako władającego działką nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności prawem materialnym i przepisami procesowymi działając na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /dalej zwane p.p.s.a., Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1270/.
Rozpatrując pod tym kątem zaskarżoną decyzję Sąd stwierdził naruszenie prawa.
Zgodnie z art.7b ust.2 cytowanej wyżej ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jest organem wyższego stopnia w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej. Odwołanie od decyzji Starosty S., działającego jako organ administracji geodezyjnej I instancji, zostało więc przez ten organ prawidłowo przekazane do wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, rozpoznane jednak zostało przez samego Wojewodę Mazowieckiego. Zgodnie z art. 7b ust.1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego działa w imieniu wojewody, nie oznacza to jednak, że w każdej sprawie wojewoda może w sposób dowolny przejąć funkcje przekazane ustawą inspektorowi. Delegacja ustawowa zawarta w art.7b ust. 2 określa wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego jako organ II instancji w rozumieniu KPA w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej i nie ma możliwości, aby przeznaczone mu funkcje zamiennie i bez żadnych upoważnień sprawował wojewoda, zaś z zaskarżonej decyzji wynika, że wydał ją Wojewoda Mazowiecki bez jakiegokolwiek wyjaśnienia dlaczego przejął kompetencje wojewódzkiego inspektora nadzoru geodezyjnego i kartograficznego.
Wykonanie przez wojewodę funkcji organu wyższego stopnia w stosunku do organów administracji geodezyjnej i kartograficznej, w zakresie w jakim istnieje ustawowe przekazanie kompetencji wojewódzkiemu inspektorowi nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, stanowi naruszenie przepisów o właściwości rzeczowej. Zgodnie z art. 19 KPA organy administracji publicznej z urzędu przestrzegają swojej właściwości rzeczowej. W sprawie niniejszej wydanie decyzji przez Wojewodę Mazowieckiego nastąpiło z naruszeniem przepisów o właściwości rzeczowej tj. z naruszeniem art. 19 i art.20 KPA oraz art. art.7b ust. 2 prawa geodezyjnego i kartograficznego, co stanowi przyczynę nieważności tej decyzji, wymienioną w art. 156 § 1 p.1 KPA.
W tym stanie rzeczy rozważanie pozostałych zarzutów skargi nie jest konieczne, należy jednak zaznaczyć, że wobec faktu, iż S. Z. nie wykazał tytułu prawnego do nieruchomości, nie są one zasadne.
Zważywszy powyższe na podstawie art. 145 § 1 p.2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji. O kosztach orzekł na podstawie art. 200 i 205 p.p.s.a.