Uzasadnienie
Pismem z [...] lipca 2015 r. Krzysztof Maruszak (dalej: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] marca 2015 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej.
Powyższa skarga została odrzucona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 13 stycznia 2016 r. z uwagi na wniesienie jej bez skutecznego wyczerpania przewidzianych prawem środków zaskarżenia.
Na powyższe postanowienie pismem z 22 lutego 2016 r. skarżący złożył skargę kasacyjną, którą opatrzył własnoręcznym podpisem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami bądź rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej.
Jednocześnie w myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W treści skargi kasacyjnej skarżąca nie wskazała, aby należała do kręgu podmiotów określonego w przytoczonym powyżej przepisie. Nie wynika to również z akt sądowych sprawy. W tym miejscu odnotować należy trafne stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, wedle którego skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z powodu wniesienia jej z naruszeniem art. 175 p.p.s.a. bez wzywania do usunięcia braków. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej przez osobę, jeżeli nie ma ona kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 1 p.p.s.a., nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu, ale brakiem uzasadniającym odrzucenie skargi kasacyjnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 stycznia 2004 r., sygn. akt FSK 3/04).
W świetle powyższego stwierdzić należy, że w rozpoznawanej sprawie sporządzenie skargi kasacyjnej osobiście przez skarżącego, pomimo prawidłowego pouczenia o obowiązku sporządzenia skargi przez profesjonalnego pełnomocnika (vide" pismo sądowe z 18 stycznia 2016 r. – karta nr 19 akt sądowych), skutkować musi uznaniem jej za niedopuszczalną, a w konsekwencji podlegającą odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.