Uzasadnienie
J. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia.
W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wskazał, że wniosek jest uzasadniony z uwagi na fakt, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wyrządzenie skarżącemu znacznej szkody i trudne do odwrócenia skutki w postaci poniesienia przez skarżącego kosztów związanych z pozyskaniem środków na zapłatę kary pieniężnej, w sytuacji kiedy wysoce prawdopodobne jest, że konieczność wykonania tej decyzji byłaby niezasadna, a postępowanie w którym ją wydano zostałoby umorzone.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Złożenie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie takiego wniosku powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jak bowiem wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 marca 2012 r., sygn. akt I FSK 182/12 "obowiązkiem sądu jest ocena argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, nie zaś prowadzenie postępowania dowodowego co do przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a.".
Zauważyć ponadto należy, że postępowanie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji prowadzi do wyłomu od zasady wykonalności decyzji, zatem strona nie może ograniczyć się w uzasadnieniu wniosku do ogólnikowego stwierdzenia, lecz precyzyjnie musi wskazać na zagrożenia płynące z wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 11 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 768/12).
W niniejszej sprawie, przedstawione przez skarżącego okoliczności, a mianowicie konieczność pozyskania środków pieniężnych na zapłacenie nałożonej kary pieniężnej, nie uzasadniają zasadności zastosowania ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Skarżący we wniosku w ogóle nie odniósł się do swojej obecnej sytuacji finansowej i nie przedstawił dokumentów na jej potwierdzenie. Również ewentualne przyszłe uwzględnienie skargi przez Sąd nie jest przesłanką przemawiającą za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji bowiem na etapie rozpoznania wniosku, nie jest badana legalność zaskarżonej decyzji. Tym samym skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności, z których wynika zaistnienie przesłanek określonych w powołanym wyżej przepisie tj. niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody.
Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.