Uzasadnienie
Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania M. M. (nazywanego dalej "skarżącym"), utrzymał w całości w mocy decyzję dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2013 r. nr [...].
Odpis decyzji został prawidłowo doręczony ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi skarżącego w dniu 8 sierpnia 2013 r. W decyzji zawarto pouczenie, że od decyzji przysługuje prawo do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą należało wnieść za pośrednictwem Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Skargę na powyższą decyzję – skierowaną bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący nadał w Urzędzie Pocztowym w dniu 5 września 2013 r. (listem poleconym o nr [...]- k. 5 akt sądowych).
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 10 września 2013 r. ww. skarga w dniu 13 września 2013 r. (data stempla pocztowego) została przekazana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia.
Skarga strony z dnia 3 września 2013 r. wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy została przesłana do Sądu dniu 15 października 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, nazywanej dalej "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego należy wnieść za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Na gruncie niniejszej sprawy należy zauważyć, że przepis przejściowy umożliwiający wnoszenie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, zawarty w art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze. zm.), obowiązywał tylko w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. od dnia 1 stycznia 2004 r. W tym okresie skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny przekazywał organowi, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 p.p.s.a.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono stronie w dniu 8 sierpnia 2013 r. Termin do wniesienia skargi, za pośrednictwem organu, upływał z końcem dnia 9 września 2013 r., zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. Skarga została nadana przez skarżącego w urzędzie pocztowym w dniu 5 września 2013 r. (data stempla pocztowego, k. 5 akt sądowych). Jednakże skarżący (wbrew pouczeniu zawartemu w decyzji, zgodnie z którym skargę należało wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu, tj. Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia) wniósł ją bezpośrednio do Sądu. W takiej sytuacji, zgodnie z prezentowanym w orzecznictwie poglądem, 30 - dniowy termin do wniesienia skargi byłby zachowany jedynie wówczas, gdyby Sąd nadał skargę na adres właściwego organu przed upływem terminu do jej wniesienia (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 1987 roku, sygn. akt III CZP 33/87, publ.
OSN 1988/6/73, a także postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2008 r. sygn. akt I OSK 651/08 oraz z dnia 11 marca 2009 r. sygn. akt I OSK 234/09, niepublikowane, postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 8 marca 2011 r. sygn. akt IV SA/GL 202/11).
W rozpatrywanej sprawie skarga została przekazana przez Sąd do organu w dniu 13 września 2013 r. (data stempla pocztowego), a więc po upływie terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, Sąd stwierdził, że skarga jako wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.