Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z [...] września 2014 r. Komisja Nadzoru Audytowego (dalej: KNA) utrzymała w mocy uchwałę Krajowej Rady Biegłych Rewidentów (dalej: KRBR) z [...] maja 2014 r., którą skreślono M. W. (dalej skarżący) z listy podmiotów uprawnionych do badania sprawozdań finansowych. Jako podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji wskazano art. 54 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 7 maja 2009 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie, podmiotach uprawnionych do badania sprawozdań finansowych oraz o nadzorze publicznym (Dz.U. nr 77, poz. 649 ze zm.), dalej u.b.r.
Zaskarżona decyzja została podjęta w następującym stanie faktycznym i prawnym.
Krajowa Komisja Nadzoru Krajowej Izby Biegłych Rewidentów (dalej KKN) działając na podstawie art. 26 ust. 2 i 3 u.b.r. zaplanowała kontrolę biegłego rewidenta M. W. w lipcu 2013 r., o czym go powiadomiła. Skarżący pismem z [...] lipca 2013 r. zwrócił się do KNN o przeprowadzenie tej kontroli w czwartym kwartale 2013 r. z uwagi na wcześniej zaplanowane ważne sprawy osobiste, których odwołanie nie było możliwe.
Następny termin przeprowadzenia kontroli został ze skarżącym telefonicznie uzgodniony na dzień [...] października 2013 r. (potwierdzony wysłanym do skarżącego pismem z [...] września 2013 r.) jednakże i tym razem skarżący zwrócił się z prośbą o przesunięcie terminu kontroli na 2014 rok z uwagi na zły stan zdrowia. Do pisma tego załączył zaświadczenie lekarskie z [...] października 2013 r. stwierdzające niezdolność do pracy przez okres jednego miesiąca. Z notatki służbowej znajdującej się w aktach sprawy wynika, że nie zrezygnowano z przeprowadzenia kontroli w dniu [...] października 2013 r. jednak kontrolerzy będąc na miejscu nie zastali nikogo w mieszkaniu oraz w biurze skarżącego (vide notatka służbowa z dnia [...] października 2013 r. w aktach administracyjnych k. 57-58).
W dniu [...] listopada 2013 r. zostało wysłane do skarżącego kolejne pismo wyznaczające nowy termin przeprowadzenia kontroli na dzień [...] grudnia 2013 r. lecz i tym razem skarżący nie poddał się kontroli nadsyłając kolejne zaświadczenie lekarskie o niezdolności do pracy.
Wizytatorzy KKN dnia [...] grudnia 2014 r. podjęli próbę przeprowadzenia ww. kontroli, jednakże skarżący to uniemożliwił. W związku z powyższym KKN zawiadomiła Krajową Radę Biegłych Rewidentów o niepoddaniu się przez skarżącego kontroli, o której mowa w art. 26 ust. 2 u.b.r.
Krajowa Rada Biegłych Rewidentów w lutym 2014 r. z urzędu wszczęła wobec skarżącego postępowanie w sprawie skreślenia go z listy podmiotów uprawnionych do badania sprawozdań finansowych.
W odpowiedzi skarżący podniósł, że wnosił o przeprowadzenie ww. kontroli w 2014 r.
Ostatecznie KRBR uchwałą z dnia [...] maja 2014 r. skreśliła skarżącego z listy podmiotów uprawnionych do badania sprawozdań finansowych.
W złożonym odwołaniu skarżący podniósł, że materiał zebrany w sprawie jest niezgodny ze stanem faktycznym. Wskazał, że w żadnym piśmie skierowanym do niego nie było określonej daty przeprowadzenia ww. kontroli, a jedynie informacja o zamiarze jej wszczęcia, i że data owej kontroli nie była uzgodniona.
Skarżący przyznał jednocześnie, że był w mieszkaniu w czasie, gdy wizytatorzy stawili się w celu przeprowadzenia kontroli, jednakże z uwagi na zły stan zdrowia oraz na fakt, że nie ustalono z nim daty kontroli oraz nie udzielono mu odpowiedzi na prośbę o jej przeprowadzenie w 2014 r., do kontroli nie dopuścił.
Komisja Nadzoru Audytowego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazała, że zgodnie z art. 54 ust. 1 pkt 5 u.b.r. skreślenie podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych z listy następuje w razie niepoddania się kontroli, o której mowa w art. 26 ust. 2 lub 10 oraz art. 74 ust. 1 u.b.r.
Organ odwoławczy stwierdził, że niepoddanie się przez skarżącego - podmiot uprawniony do badania sprawozdań finansowych, kontroli, o której mowa w art. 26 ust. 2 u.b.r., stanowiło obligatoryjną przesłankę skreślenia go z listy. Wyjaśniono, że brzmienie art. 54 ust. 1 pkt 5 o.b.r. "skreślenie podmiotu następuje w razie niepoddania się kontroli" nie pozostawia organowi luzu decyzyjnego. Stwierdzenie bowiem faktu prawotwórczego, którym w tej sytuacji było niepoddanie się przez skarżącego ww. kontroli KKN obligowało do skreślenia go z listy.
Odnosząc się do zarzutu odwołania, że w żadnym z zawiadomień o zamiarze podjęcia kontroli nie było wskazanej konkretnej daty jej przeprowadzenia KNA wyjaśniła, że zgodnie z art. 26 ust. 13 u.b.r. do przeprowadzenia kontroli, o których mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy art. 75-82 u.b.r. Stosownie do art. 75 ust. 5 u.b.r. do przeprowadzenia kontroli, o których mowa w art. 74 u.b.r. mają zastosowanie przepisy rozdziału 5 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 672 ze zm.), dalej u.s.d.g. Zgodnie z art. 79 ust. 1 u.s.d.g. organy kontroli zawiadamiają przedsiębiorcę o zamiarze wszczęcia kontroli, przy czym ust. 4 stanowi, że kontrolę tą wszczyna się nie wcześniej niż po upływie 7 dni i nie później niż przed upływem 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli. Jeżeli kontrola nie zostanie natomiast wszczęta w terminie 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia, wszczęcie kontroli wymaga ponownego zawiadomienia.
Dodatkowo KNA podała, że na podstawie art. 85 u.b.r. Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 15 stycznia 2010 r. w sprawie kontroli wykonywania zawodu przez biegłych rewidentów i działalności podmiotów uprawnionych do badania sprawozdań finansowych (Dz.U. nr 16, poz. 83), w którym w § 4 postanowiono, że o zakresie i terminie kontroli organ kontroli zawiadamia pisemnie kontrolowanego.
W związku z powyższym - mając na uwadze brzmienie ww. przepisów oraz stan faktyczny sprawy, KNA stwierdziła, że obowiązek pisemnego zawiadomienia skarżącego o terminie przedmiotowej kontroli został przez KKN zrealizowany. Jednocześnie organ podniósł, że chcąc zadośćuczynić wnioskom skarżącego o przełożenie kontroli KKN ustalała z nim jej termin telefonicznie. I tak na podstawie zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli z [...] września 2013 r. wizytatorzy podjęli próbę przeprowadzenia kontroli w dniu [...] października 2013 r., który to termin, zgodnie z notatką z [...] października 2013 r., był wstępnie ustalony ze skarżącym. KNA podkreśliła przy tym, że ów termin przypadał w okresie pomiędzy 7, a 30 dniem od doręczenia zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli (tj. od dnia 23 września 2013 r.) i niepoddanie się w tym dniu przez skarżącego kontroli spełniało już przesłankę, o której mowa w art. 54 ust. 1 pkt 5 u.b.r.
Niezależnie od powyższego wizytatorzy KKN podjęli kolejną próbę przeprowadzenia kontroli i dlatego wystosowano kolejne zawiadomienie o zamiarze jej wszczęcia (z dnia 21 listopada 2013 r.). Próba została podjęta w dniu [...] grudnia 2013 r., jednakże skarżący nie wpuścił wizytatorów do siedziby, co należało uznać za zachowanie wypełniające znamiona niepoddania się podmiotu uprawnionego kontroli, o której mowa w art. 26 ust. 2 u.b.r. W konsekwencji KNA uznała, że skarżący niepoddając się kontroli w dniu [...] grudnia 2013 r., który to dzień wypadał w okresie, o którym mowa w art. 79 ust. 4 u.s.d.g., spełnił przesłankę, o której mowa w art. 54 ust. 1 pkt 5 u.b.r.
Reasumując Komisja Nadzoru Audytowego uznała, że jeżeli skarżący był gotów świadczyć usługi, które wykonywać może wyłącznie osoba wykonująca zawód zaufania publicznego - członek samorządu zawodowego biegłych rewidentów, to winien był poddać się kontroli prowadzonej przez siebie działalność. Jednocześnie wyjaśniła, że skarżący - z uwagi na swoje problemy zdrowotne, nie musiał osobiście uczestniczyć w przedmiotowej kontroli i mógł upoważnić inną osobę do asystowania wizytatorom (art. 80 u.s.d.g). Ponadto Komisja stwierdziła, że gdyby sam fakt złożenia wniosku o zmianę terminu przeprowadzenia kontroli skutkował zmianą tego terminu, to istniałoby poważne ryzyko, że żadna z kontroli nigdy nie doszłaby do skutku.
Skarżący w złożonej w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze zarzucił naruszenie:
- 1. art. 26 ust. 2 i 3 w zw. z art. 54 ust. 1 pkt. 5 u.b.r. poprzez niewłaściwe ich zastosowanie;
- 2. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i w zw. z art. 107 § 1 k.p.a. poprzez arbitralne rozstrzygnięcie sprawy pomimo braku jej wyjaśnienia, nie uwzględnienia słusznego interesu obywatela, braku przeprowadzenia postępowania dowodowego, braku wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji;
- 3. art. 6 w zw. z art. 9 w zw. z art. 14 w zw. z art. 63 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez brak odniesienia się - ustosunkowania się, do pisemnych, motywowanych złym stanem zdrowia - potwierdzonym zaświadczeniem lekarskim próśb o przesunięcie terminu kontroli na 2014 r., pomimo obowiązku pisemnego zajęcia takiego stanowiska i poinformowania go o sposobie rozstrzygnięcia podania, czym organ naruszył obowiązujące przepisy oraz poprzez pominięcie przedłożonego przez skarżącego zaświadczenia lekarskiego.
Mając powyższe zarzuty na uwadze skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji.
W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że działalność gospodarczą prowadzi od 19 lat i nigdy nie stwierdzono, aby była ona prowadzona nierzetelnie lub niezgodnie z prawem. To jego zdaniem dowodzi, że nie miał żadnych powodów, aby celowo, złośliwie unikać przedmiotowej kontroli. Podniósł, że ostatnia kontrola jaką u niego przeprowadzono miała miejsce 2005 r., tj. ponad 8 lat temu, a organ powinien - zgodnie z art. 26 ust. 3 u.b.r., przeprowadzać takie kontrole nie rzadziej niż raz na 6 lat.
Skarżący stwierdził, że w 2010 r. z przyczyn obiektywnych również nie poddał się kontroli, a mimo to nie wyciągano w stosunku do niego konsekwencji tak daleko idących jak obecnie, co wskazuje, iż wykładnia przepisu art. 54 ust. 1 pkt 5 u.b.r. była wcześniej inna. W ocenie skarżącego jest to praktyka podważająca zaufanie obywatela do działania organu administracji publicznej.
Rozwijając zarzut dotyczący wadliwości postępowania dowodowego – pominięcia zaświadczenia lekarskiego, skarżący wyjaśnił, że chciał osobiście uczestniczyć w kontroli, aby czuwać nad podejmowanymi czynnościami i chronić swoje prawa. Zaprzeczył przy tym jakoby w dacie przyjazdu wizytatorów był w stanie świadczyć wykonywane przez siebie usługi.
W skardze podano również, że organ w zawiadomieniach o zamiarze wszczęcia kontroli nie pouczył o terminach jej przeprowadzenia, tj. że kontrolę wszczyna się nie wcześniej niż po upływie 7 dni i nie później niż przed upływem 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zamiarze jej wszczęcia.
Na koniec skarżący powołując się na art. 31 u.b.r. – zawierający katalog kar, stwierdził, że przez 19 lat nie wykryto u niego żadnych nadużyć, czy nieprawidłowości, a mimo to został ukarany karą, której dolegliwość znacznie przewyższa prawie wszystkie kary za konkretne przewinienia, w ramach których należy uprzednio stwierdzić winę. Uznał więc, że w tym zakresie słuszny interes obywatela przemawia za odstąpieniem od nałożenia na niego tak dolegliwej sankcji.
W odpowiedzi na skargę KNA wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazała, że:
- 1. fakt, że w 2010 r. nie zastosowano w stosunku do skarżącego sankcji przewidzianej w art. 54 ust. 1 pkt 5 u.b.r. nie dowodzi, że w niniejszej sprawie powinno być tak samo, a tym samym zarzut jego błędnej wykładni uznała za nieuzasadniony;
- 2. zaświadczenie lekarskie skarżącego znajdowało się w aktach sprawy i rozpoznając niniejszą sprawę miała je na uwadze;
- 3. daty kontroli były ustalane ze skarżącym telefonicznie.
Nadto KNA wyjaśniła, że wskazany przez skarżącego art. 31 u.b.r. dotyczy postępowania dyscyplinarnego w stosunku do biegłego rewidenta, a nie działalności obejmującej uprawnienia do badania sprawozdań finansowych. Podała, że skarżący tytuł rewidenta zachował, a ukarany został za niepoddanie kontroli prowadzonej przez siebie działalności. Nadto KNA poinformowała, że przepis stanowiący o tym, że kontrole muszą odbywać się raz na 6 lat został wprowadzony w życie dopiero w połowie 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
| Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.|
|1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym |
|kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanych przepisów, |
|Wojewódzki Sąd Administracyjny, w zakresie swojej właściwości, ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności |
|z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej |
|decyzji. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem |
|materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. |
|Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz |
|powołaną podstawą prawną, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,|
|z zastrzeżeniem art. 57a (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.). |
|W świetle powyższych kryteriów skarga M. W. nie zasługuje na uwzględnienie. |
|W myśl art. 47 u.b.r. podmiotem uprawnionym do badania sprawozdań finansowych może być wyłącznie jednostka, w której czynności rewizji |
|finansowej wykonują biegli rewidenci, wpisana na listę podmiotów uprawnionych do badania sprawozdań finansowych i prowadząca działalność |
|w jednej z form wymienionych w pkt 1 – 5 u.b.r. W myśl art. 53 ust. 2 i 4 u.b.r. wpisu na listę podmiotów uprawnionych do badania |
|sprawozdań finansowych dokonuje KRBR, a wpis uznaje się za dokonany, jeżeli Komisja Nadzoru Audytowego nie zgłosi sprzeciwu w terminie 30|
|dni. Krajowa Rada Biegłych Rewidentów także prowadzi listę podmiotów uprawnionych do badania sprawozdań finansowych, z mocy art. 53 ust. |
|1 u.b.r. |
|Na podstawie art. 54 ust. 1 pkt 5 u.b.r. w zw. z art. 55 ust. 1 u.b.r. KRBR dokonuje skreślenia podmiotu uprawnionego do badania |
|sprawozdań finansowych z listy w razie niepoddania się kontroli, o której mowa w art. 26 ust. 2 lub 10 oraz art. 74 ust. 1 tej ustawy. |
|Należy zauważyć, że rozstrzygnięcie ma charakter związany, tzn. jeżeli zostanie ustalone wystąpienie przesłanek określonych art. 54 ust. |
|1 pkt 5 u.b.r., organ ma obowiązek wydania decyzji o skreśleniu. |
|Powołane w art. 55 ust. 1 pkt 5 u.b.r. przepisy art. 26 ust. 2, ust. 10 i art. 74 ust. 1 tego aktu odnoszą się do rodzajów kontroli, |
|jakie mogą być przeprowadzane. Według art. 26 ust. 2 u.b.r. do zadań Krajowej Komisji Nadzoru (organu Krajowej Izby Biegłych Rewidentów z|
|mocy art. 17 ust. 1 pkt 6 u.b.r.) należy sprawowanie kontroli nad przestrzeganiem przepisów i procedur związanych z wykonywaniem |
|czynności rewizji finansowej przez biegłych rewidentów oraz działalnością podmiotów uprawnionych do badania sprawozdań finansowych, w tym|
|dokonywanie kontroli: systemu wewnętrznej kontroli jakości w podmiocie uprawnionym do badania sprawozdań finansowych (pkt 1); zgodności |
|działalności podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych z przepisami prawa (pkt 2); dokumentacji rewizyjnej z wykonanych |
|czynności rewizji finansowej, w tym zgodności z obowiązującymi standardami rewizji finansowej i wymaganiami dotyczącymi niezależności |
|(pkt 3); ilości i jakości wykorzystywanych zasobów kadrowych (pkt 4); naliczonego wynagrodzenia za czynności rewizji finansowej (pkt 5). |
|Kontrola ta, z mocy art. 26 ust. 3 u.b.r. jest przeprowadzana: w podmiotach uprawnionych do badania sprawozdań finansowych wykonujących |
|czynności rewizji finansowej w jednostkach zainteresowania publicznego - nie rzadziej niż raz na 3 lata (pkt 1); w pozostałych podmiotach|
|uprawnionych do badania sprawozdań finansowych - nie rzadziej niż raz na 6 lat (pkt 2). Kontrola ta nazywana jest kontrolą planową. |
|Z kolei, na podstawie art. 26 ust. 10 u.b.r. Krajowa Komisja Nadzoru może zlecić kontrolerom i wizytatorom przeprowadzenie kontroli |
|pozaplanowych. Zakres kontroli pozaplanowych może obejmować wszystkie lub wybrane zagadnienia wymienione w ust. 2 tego art. |
|Natomiast w razie powzięcia informacji o nieprawidłowościach może być przeprowadzona kontrola wykonywania zawodu przez biegłych |
|rewidentów i działalności podmiotów uprawnionych do badania sprawozdań finansowych, na podstawie art. 74 ust. 1 u.b.r. Kontrola ta |
|jednakże jest prowadzona na podstawie imiennego upoważnienia udzielonego przez Komisję Nadzoru Audytowego pracownikom zatrudnionym w |
|komórce organizacyjnej urzędu obsługującego Ministra Finansów odpowiedzialnej za rachunkowość i rewizję finansową, zgodnie z art. 74 ust.|
|2 u.b.r. |
|Odnosząc powyższe uregulowania do rozpoznawanej sprawy, z akt wynika, kontrola miała charakter planowy (zawiadomienia o zamiarze |
|przeprowadzenia u skarżącego kontroli z dnia [...] lipca 2013 r. odebrane w dniu [...] lipca 2013 r., pismo z [...] września 2013 r. odebrane w|
|dniu [...] września 2013 r. - k. 1-41 akt adm.). Wysyłane do skarżącego pisma w sprawie kontroli, uzgodnienia stron co do terminu jej |
|przeprowadzenia a także przebieg wizyt kontrolerów u skarżącego zostały opisane także w notatkach służbowych z [...] września 2013 r. i [...]|
|października 2013 r. [...] grudnia 2013 r. (k. 43, k. 57 - 58, k. 82 akt adm.) |
|Badając zatem kwestię zawiadomienia skarżącego o terminie kontroli Sąd uznał, że skarżący został prawidłowo poinformowany o terminie |
|kontroli. Zdaniem Sądu, ustalenia organów w tym zakresie nie zostały skutecznie podważone przez skarżącego. Należy przede wszystkim |
|podnieść, że termin kontroli był zmieniany na skutek wniosków skarżącego i w uzgodnieniu z nim. Następnie skarżący przesyłał |
|zaświadczenia, że ze względu na podjęte leczenie "schorzeń przewlekłych" będzie przez miesiąc "lub dłużej" niezdolny do pracy. (k. 53 |
|i k.65 akt adm. - zaświadczenia lekarskie z [...] października 2013 r. i [...] listopada 2013 r.) |
|Sąd zauważa, że w kierowanych do skarżącego zawiadomieniach określono przewidywany termin kontroli (k. - 1, 37, 58 akt adm.), odwołując |
|się do art. 79 ust. 4 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2013, poz. 672 r. Nr 155, poz. 1095, |
|z późn. zm., dalej: u.s.d.g.), mówiącego, że kontrolę wszczyna się nie wcześniej niż po upływie 7 dni i nie później niż przed upływem 30 |
|dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zamiarze wszczęcia kontroli. Jeżeli kontrola nie zostanie wszczęta w terminie 30 dni od dnia |
|doręczenia zawiadomienia, wszczęcie kontroli wymaga ponownego zawiadomienia. Przepis ten miał zastosowanie na mocy art. 26 ust. 13 u.b.r.|
|w zw. z art. 75 ust. 5 tego aktu. |
|Zatem zawiadomienia o kontroli były - oprócz nieformalnych uzgodnień telefonicznych - doręczone stronie z zachowaniem wymogu z art. 79 |
|ust. 4 u.s.d.g., jak i § 4 rozporządzenia z 15 stycznia 2014 r. Nie można więc podzielić stanowiska skarżącego, że zawiadomienia nie |
|zawierały wymaganego pouczenia. Ponadto w zawiadomieniu o kontroli także zakreślono przedmiot kontroli. |
|Wobec powyższego wytypowani kontrolerzy mogli w wyznaczonym terminie, zgodnie z art. 75 ust. 1 u.b.r. podjąć czynności kontrolne po |
|okazaniu legitymacji służbowej oraz doręczeniu imiennego upoważnienia w dniu kontroli. Następnie, z mocy art. 76 u.b.r. osoby |
|przeprowadzające kontrolę, w zakresie wynikającym z upoważnienia, byłyby uprawnione do: wstępu do wszystkich pomieszczeń kontrolowanego |
|(pkt 1); wglądu do wszelkich dokumentów kontrolowanego (pkt 2); sporządzania uwierzytelnionych kopii, odpisów lub wyciągów z dokumentów |
|oraz zestawień i danych niezbędnych do przeprowadzenia kontroli (pkt 3); wglądu do danych zawartych w systemie informatycznym |
|kontrolowanego oraz sporządzenia kopii lub wyciągów z tych danych, w tym w formie elektronicznej (pkt 4); żądania udzielania ustnych lub |
|pisemnych wyjaśnień w zakresie objętym kontrolą, w terminie przez nią wyznaczonym, oraz zapewnienia terminowego udzielania wyjaśnień |
|przez pracowników (pkt 5); żądania zapewnienia warunków i środków będących w dyspozycji kontrolowanego niezbędnych do sprawnego |
|przeprowadzania kontroli (pkt 6); żądania zapewnienia nienaruszalności zabezpieczonych przez kontrolującego materiałów pozostawionych na |
|przechowanie u kontrolowanego (pkt 7). |
|Tymczasem skarżący uniemożliwił przeprowadzenie kontroli w zapowiedzianym terminie, a mianowicie w dniu [...] grudnia 2013 r. kontrolerzy |
|L. F. i B. R. nie zostali wpuszczeni do pomieszczeń, gdzie skarżący prowadzi działalność gospodarczą. |
|W tych okolicznościach sprawy należy podkreślić, że skarżący ani do chwili wszczęcia niniejszego postępowania administracyjnego, ani w |
|okresie późniejszym nie przedstawił wystarczających powodów wymaganych do usprawiedliwienia swego działania, polegającego na |
|uniemożliwieniu przeprowadzenia planowanej kontroli. |
|Przedstawiane przez skarżącego zaświadczenia lekarskie nie zawierają żadnych adnotacji o tym, że stan zdrowia skarżącego uniemożliwia |
|przeprowadzenie planowanej kontroli prowadzonej przez niego działalności jak również nie są sporządzone na druku L-4. |
|W tej sytuacji Sąd podzielił stanowisko organu, że skarżący - z uwagi na swoje problemy zdrowotne, nie musiał osobiście uczestniczyć w |
|przedmiotowej kontroli i mógł upoważnić inną osobę do asystowania wizytatorom (art. 80 u.s.d.g). Dlatego też zdaniem Sądu nie doszło |
|także do sugerowanego w skardze naruszenia przepisów art. 6 w zw. z art. 9 w zw. z art. 14 w zw. z art. 63 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a. |
|Wobec tego organy prawidłowo doszły do konkluzji, że skarżący nie poddał się kontroli, o której mowa w art. 26 ust. 2 u.b.r. i dlatego |
|należało skreślić go z listy podmiotów uprawnionych do badania sprawozdań finansowych, na podstawie art. 54 ust. 1 pkt 5 u.b.r. |
|Należy zauważyć, że ustawa o biegłych rewidentach i ich samorządzie, podmiotach uprawnionych do badania sprawozdań finansowych oraz o |
|nadzorze publicznym wdraża dyrektywę 2006/43/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie ustawowych badań |
|rocznych sprawozdań finansowych i skonsolidowanych sprawozdań finansowych, zmieniającej dyrektywy Rady 78/660/EWG w sprawie rocznych |
|sprawozdań finansowych niektórych rodzajów spółek i 83/349/EWG w sprawie skonsolidowanych sprawozdań finansowych banków i innych |
|instytucji finansowych oraz uchylającej dyrektywę Rady 84/253/EWG w sprawie zatwierdzania osób odpowiedzialnych za dokonywanie ustawowych|
|kontroli dokumentów rachunkowych (Dz. Urz. UE L 157/87 z 09.06.2006, z późn. zm.). W powołanej dyrektywie w Preambule wskazano, że |
|regularne kontrole stanowią właściwy środek służący osiągnięciu jednolicie wysokiej jakości badań ustawowych (motyw 17), dochodzenia i |
|odpowiednie sankcje pomagają w zapobieganiu i poprawieniu niewłaściwego przeprowadzenia badania ustawowego (motyw 18), a biegli rewidenci|
|i firmy audytorskie mają obowiązek wykonywać swoją pracę z należytą starannością (motyw 19). Zatem uregulowania omawianej ustawy, jak i |
|środki zastosowane w kontrolowanym postępowaniu odpowiadały wspomnianym kryteriom, zwłaszcza, że w myśl art. 54 ust. 2 u.b.r. podmiot |
|uprawniony do badania sprawozdań finansowych skreślony z listy z przyczyn, o których mowa w ust. 1 pkt 2-6, może być ponownie wpisany na |
|listę, jeżeli od dnia skreślenia upłynęło nie mniej niż 5 lat. |
|Reasumując Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie postępowanie zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy, a rozstrzygnięcia organów obu|
|instancji zostały uzasadnione w sposób odpowiadający prawu. Organy te w żadnym stopniu nie dopuściły się zarzucanych w skardze naruszeń |
|przepisów prawa. |
|Natomiast akcentowana w skardze kwestia, że skarżący nigdy wcześniej nie został ukarany ani nie wykryto w niego żadnych nadużyć pozostaje|
|bez wpływu na ostateczne rozstrzygnięcie sprawy bowiem, jak już wyżej wskazano przepis art. 54 ust. 1 pkt 5 u.b.r. jest jednoznaczny i |
|nie pozwala organom na odstąpienie od wymierzenia kary nawet wtedy gdy dana osoba nigdy wcześniej nie była karana. |
|Z powyższych względów skargę jako niezasadną na mocy art. 151 p.p.s.a. należało oddalić. |