Uzasadnienie
Skarżący – M. W., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej WSA) skargę na decyzję Komisji Nadzoru Audytowego.
Sąd wyrokiem z 9 września 2015 r. ww. skargę oddalił w całości (k. 46 akt). Wyrok ów wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi skarżącego 5 listopada 2015 r. (zpo k. 75 akt).
Pełnomocnik skarżącego dnia 15 grudnia 2015 r. złożył od powyższego wyroku skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Postanowieniem z 25 lutego 2016 r. WSA odmówił przywrócenia wnioskowanego terminu. Postanowienie to stało się prawomocne w związku z oddaleniem przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia złożonego od niego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesiona po upływie terminu. Termin oraz tryb wniesienia skargi kasacyjnej określa zaś przepis art. 177 p.p.s.a., zgodnie z którym skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu wyroku z uzasadnieniem.
W niniejszej sprawie wyrok Sądu z 9 września 2015 r. wraz uzasadnieniem pełnomocnik skarżącego odebrał 5 listopada 2015 r. Wobec tego trzydziestodniowy, ustawowy termin do skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej rozpoczął bieg 6 listopada 2015 r., a jego ostatnim dniem był 7 grudnia 2015 r. (5 grudnia 2015 r. była to sobota). Jak wskazano powyżej skarga kasacyjna została nadana na adres Sądu wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia dnia 15 grudnia 2015 r. Ostatecznie termin ów nie został przywrócony, wobec czego Sąd stwierdza, że skarga kasacyjna została wniesiona z uchybieniem terminu, co skutkuje jej odrzuceniem.
Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 178 p.p.s.a. postanowił jak w pkt 1 sentencji. W zakresie kosztów Sąd działał w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.