Uzasadnienie
Spółka "P." Sp.j. z siedzibą w B., reprezentowana przez radcę prawnego, a więc profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za prowadzenie niezgodnej z przepisami reklamy apteki oraz umorzenie postępowania w pozostałym zakresie.
W petitum skargi strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego. Powyższy wniosek nie został w żaden sposób uzasadniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W świetle przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270 ze zm. – dalej także: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Jednakże, zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę skarżącą we wniosku konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Należy podnieść przy tym, iż uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa wyłącznie na stronie skarżącej (tak również /w:/ postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 496/2004, nie publik.).
Zdaniem Sądu, skarżący nie wykazał we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, iż w niniejszej sprawie zachodzą jakiekolwiek przesłanki uzasadniające niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania spornej decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego.
Z tej przyczyny Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie strona nie wykazała podstaw do zastosowania tymczasowej ochrony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, o której mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a.
Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, działając na podstawie przepisów art. 61 § 3 i 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.