Uzasadnienie
Skarżąca – M. Z., w prawidłowym trybie i terminie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Środowiska, którą umorzono postępowanie odwoławcze w sprawie udzielenia koncesji. Minister w skarżonej decyzji, czyniąc to w oparciu o art. 28 k.p.a. w zw. z art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze (Dz.U. 2014, poz. 613 ze zm.), dalej p.g.g. uznał, że skarżąca nie ma interesu prawnego w odwołaniu się od decyzji udzielającej na rzecz innego podmiotu koncesji, a to z uwagi na położenie jej nieruchomości poza granicami zarówno utworzonego ową decyzją koncesyjną obszaru górniczego, jak i terenu górniczego.
Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie dnia 3 sierpnia 2016 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o zawieszenie niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na skierowaną do Trybunału Konstytucyjnego skargę w sprawie zbadania zgodności przepisu art. 41 ust. 2 p.g.g. z art. 2 w zw. z art. 45 ust. 1, a także w zw. z art. 32 ust. 1 i art. 64 ust. 2 i 3 Konstytucji RP (SK19/15).
Biorąc pod uwagę wskazaną powyżej okoliczności Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) uznał, że wynik niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia przez Trybunału Konstytucyjnego kwestii zgodności przepisu art. 41 ust. 2 p.g.g. z art. 2 w zw. z art. 45 ust. 1, a także w zw. z art. 32 ust. 1 i art. 64 ust. 2 i 3 Konstytucji RP i z tego powodu orzekł, jak w sentencji postanowienia.