Uzasadnienie
M. Z. i M. Z. (dalej jako skarżący) wnieśli na urzędowych formularzach wnioski o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego od decyzji udzielającej koncesji na wydobywanie kruszywa naturalnego.
Z informacji podanych przez skarżących w formularzach oraz z nadesłanych dokumentów i oświadczeń wynika, iż skarżący wspólnie prowadzą gospodarstwo domowe. Skarżący uzyskuje dochód z tytułu pobierania świadczenia emerytalnego w kwocie 1033,07 złotych netto miesięcznie. Także skarżąca uzyskuje dochód z tytułu pobierania świadczenia emerytalnego w kwocie 1033,07 złotych netto miesięcznie (załączono wyciąg z rachunku bankowego potwierdzający powyższe).
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku poz. 270), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym.
Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, iż zasadnym jest przyznanie skarżącym prawa pomocy w żądanym zakresie. Biorąc bowiem pod uwagę wysokość dochodów, które uzyskują skarżący z tytułu pobierania świadczeń emerytalnych - łącznie 2066,14 zł netto miesięcznie - w kontekście konieczności pokrycia niezbędnych, miesięcznych wydatków, w tym wydatków związanych chociażby z zakupem żywności czy też odzieży oraz leków, nie jest możliwe poczynienie przez skarżących oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia kosztów postępowania. Nie sposób oczekiwać bowiem czynienia oszczędności od osób, których dochody wystarczają jedynie na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych (tak też w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r. sygn. akt OZ 890/04). Również wydruk z rachunku bankowego potwierdza, że w istocie skarżący nie są w stanie alokować środków z uwagi na skalę dochodu.
Tym samym uznać należy, iż skarżący wykazali, że nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania a w konsekwencji zasadnym będzie przyznanie skarżącym prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.