Uzasadnienie
Pismem z dnia 28 stycznia 2013 r. Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia uchwały w sprawie odmowy wpisu na listę adwokatów i wpisu na listę adwokatów.
W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten nie został uzasadniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 13 marca 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 559/13 odmówił skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Powyższe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 18 marca 2013 r. (k. 56). Skarżąca pismem z dnia 28 maja 2013 r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ponowny wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że zaskarżona decyzja umożliwia uczestnikowi postępowania (J. P.) rozpoczęcie wykonywania zawodu adwokata, a na obecnym etapie jest więcej niż prawdopodobne, że uczestnik postępowania rozpocznie wykonywanie zawodu, bowiem w pismach skierowanych do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. wnosi o realizację decyzji Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] grudnia 2012 r. Wobec powyższego, zdaniem skarżącej istnieje uzasadniona obawa powstania trudnych do odwrócenia skutków w sytuacji podjęcia przez Sąd rozstrzygnięcia niekorzystnego dla uczestnika postępowania. Skarżąca wskazała, że rodzaj i charakter decyzji oraz wynikające z niej prawo wykonywania zawodu może wywołać trudne do odwrócenia skutki dla potencjalnych mocodawców korzystających z udzielonej pomocy prawnej, w sytuacji gdy uczestnik postępowania utraciłby prawo wykonywania zawodu na skutek uchylenia decyzji. W takiej sytuacji skutki wywołane działaniem uczestnika mogłyby być nieodwracalne - ze szkodą dla ewentualnych klientów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej cyt. jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§ 4 powołanego artykułu).
Na stronie skarżącej spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może natomiast wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana. Powołany przepis ma charakter uznaniowy. Stanowi wyjątek od zasady, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.
Zawarte we wniosku argumenty Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej wskazują na możliwość spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy zwrócić uwagę na treść zaskarżonej decyzji, którą organ wpisał J. P. na listę adwokatów. Zawód adwokata jest zawodem zaufania publicznego i w oparciu o zaskarżoną decyzję może on wykonywać ten zawód. W ocenie Sądu, nie podejmując na tym etapie postępowania sądowoadministracyjnego rozstrzygnięcia skargi, istnieje uzasadniona obawa powstania trudnych do odwrócenia skutków w sytuacji podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie niekorzystnego dla J. P.. Tym samym podejmowane przez niego czynności w ramach wykonywanego zawodu adwokata, mogą wywołać trudne do odwrócenia skutki dla jego mocodawców, a także dla niego samego. (vide Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 sierpnia 2011 r. sygn. akt II GSK 1512/11, www.cbois.nsa.gov.pl).
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3, § 4 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.