Uzasadnienie
Decyzją z [...] stycznia 2016 r., nr [...], Główny Inspektor Transportu Drogowego po rozpoznaniu odwołania Z. sp. z o.o. sp.k. (dalej: "skarżąca" lub "Spółka") od decyzji [...]Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] lipca 2015 r., nr [...], o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 5.000 zł za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Jak wynika z akt administracyjnych, przedmiotowa decyzja została doręczona skarżącej 15 stycznia 2016 r. Natomiast skargę od decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego Spółka złożyła 16 lutego 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie stosownie do postanowień art. 83 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego (§ 1), przy czym, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (§ 2).
Ponadto w myśl art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe albo placówce pocztowej operatora świadczącego pocztowe usługi powszechne w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, albo polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
Dodatkowo stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Jak wynika z przytoczonych powyżej przepisów, merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Polega ono m.in. na sprawdzeniu, czy skarga została wniesiona z zachowaniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji wynika, że została ona doręczona Spółce 15 stycznia 2016 r. Stosownie do pouczenia zawartego w decyzji, skarżąca powinna była wnieść skargę do Sądu za pośrednictwem właściwego organu we wskazanym trzydziestodniowym terminie, którego bieg w związku z art. 83 § 2 p.p.s.a. kończył się w dniu 15 stycznia 2016 r. (poniedziałek). Przedmiotową skargę skarżąca wniosła natomiast dopiero 16 stycznia 2016 r., tj. po upływie terminu.
W tym miejscu należy wyjaśnić, że Spółka wprawdzie nadała skargę 15 lutego 2016 r., ale uczyniła to za pośrednictwem UPS Polska sp. z o.o., która przekazała skargę organowi dopiero 16 lutego 2016 r., o czym świadczy data wpływu na odcisku pieczęci Biura Podawczego Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego. W świetle powyższego za datę wniesienia skargi uznać zatem należy dzień jej wpłynięcia do organu. Zgodnie bowiem z art. 83 § 3 p.p.s.a. uznanie terminu za dochowany uzależnione jest od przekazania ich za pośrednictwem wskazanych w nim podmiotów, których katalog jest katalogiem zamkniętym, niepodlegającym wykładni rozszerzającej. W tym miejscu zauważyć należy, że podmiot, za którego pośrednictwem Spółka przesłała skargę do organu, nie jest podmiotem mieszczącym się w katalogu art. 83 § 3 p.p.s.a., a w szczególności nie jest operatorem wyznaczonym w rozumieniu Prawa pocztowego. Zgodnie bowiem z treścią decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z 30 czerwca 2015 r., nr DRP.WKP.710.2.2015.26,27, operatorem wyznaczonym w okresie 1 stycznia 2016 r. – 31 grudnia 2025 r., tj. okresie, w którym składana była skarga, jest Poczta Polska S.A. (vide: https://www.uke.gov.pl/files/?id_plik=20066). W konsekwencji powyższego za datę wniesienia skargi należało uznać jej datę fizycznego wpływu do organu, tj. 16 lutego 2016 r.
Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie powoływanego wyżej art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.