Uzasadnienie
Komisja Egzaminacyjna II stopnia nr 2 przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu radcowskiego uchwałą z dnia [...] listopada 2013 r. utrzymała w mocy uchwałę nr [...] Komisji Egzaminacyjnej I stopnia nr 2 z dnia [...] kwietnia 2013 r.
W decyzji zawarto pouczenie, że stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, która należy wnieść za pośrednictwem Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu radcowskiego. Decyzja została uznana za doręczoną za powtórnym awizowaniem w dniu 17 grudnia 2013 r.
Skargę na powyższą decyzję – skierowano bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą skarżący nadał w Urzędzie Pocztowym w dniu 16 stycznia 2014 r.(listem poleconym o nr R [...] - k. 12 akt sądowych).
Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 23 stycznia 2014 r. ww. skarga w dniu 27 stycznia 2014 r. (data stempla pocztowego – informacja z biura podawczego) została przekazana przez Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie do Komisji Egzaminacyjnej II Stopnia Nr 2 przy Ministrze Sprawiedliwości do rozpoznawania odwołań od uchwał o wynikach egzaminu radcowskiego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W myśl art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, nazywanej dalej "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego należy wnieść za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.
Na gruncie niniejszej sprawy należy zauważyć, że przepis przejściowy umożliwiający wnoszenie skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, zawarty w art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze. zm.), obowiązywał tylko w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. od dnia 1 stycznia 2004 r. W tym okresie skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a., sąd administracyjny przekazywał organowi, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem skargi, ze skutkiem określonym w art. 54 § 1 p.p.s.a.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję uznano za doręczoną za powtórnym awizowaniem stronie 17 grudnia 2013 r. Termin do wniesienia skargi, za pośrednictwem organu, upływał z końcem dnia 16 stycznia 2014 r., zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. Skarga została nadana przez skarżącego w urzędzie pocztowym w dniu 16 stycznia 2014 r. (data stempla pocztowego, k. 12 akt sądowych). Jednakże skarżący (wbrew pouczeniu zawartemu w decyzji, zgodnie z którym skargę należało wnieść do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu, tj. Komisji Egzaminacyjnej II stopnia nr 2 przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu radcowskiego) wniósł ją bezpośrednio do Sądu. W takiej sytuacji, zgodnie z prezentowanym w orzecznictwie poglądem, 30 - dniowy termin do wniesienia skargi byłby zachowany jedynie wówczas, gdyby Sąd nadał skargę na adres właściwego organu przed upływem terminu do jej wniesienia (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 1987 roku, sygn. akt III CZP 33/87, publ.
OSN 1988/6/73, a także postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2008 r. sygn. akt I OSK 651/08 oraz z dnia 11 marca 2009 r. sygn. akt I OSK 234/09, niepublikowane, postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 8 marca 2011 r. sygn. akt IV SA/GL 202/11).
W rozpatrywanej sprawie skarga została przekazana przez Sąd do organu w dniu 27 stycznia 2014 r. (data stempla pocztowego), a więc po upływie terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, Sąd stwierdził, że skarga jako wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.