Uzasadnienie
W dniu [...] lutego 2013 r. M. K. (dalej także: "skarżący"), działając za pośrednictwem organu odwoławczego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] sierpnia 2012 r., nr [...], wydaną w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 3.000 złotych za przejazd po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej.
Zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego została wydana na podstawie art. 127 § 3 w związku z art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 267), art. 13 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 13k ust. 1 pkt 1 i art. 13k ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r. poz. 260).
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Zdaniem Sądu, należy stwierdzić, że rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej zależy od wyniku innego postępowania, jeżeli rozstrzygnięcie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem pierwszego postępowania (kwestia prejudycjalna). Ponadto należy uznać, że związek postępowań, o których mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., musi być bezpośredni, zaś zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione względami celowości, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej (tak m.in. M. Jagielska, A. Wiktorowska i K. Wojciechowska /w:/ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, po red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2011, s. 488-489 i powołane tam orzecznictwo i literatura).
W tym miejscu należy wskazać, że postanowieniem z dnia 17 maja 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 201/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, mając na uwadze przepisy art. 193 Konstytucji RP i art. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. z 1997 r. Nr 102, poz. 643 ze zm.) - wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z następującym pytaniem prawnym: "Czy art. 13k ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1981 r. o drogach publicznych (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 260) jest zgodny z art. 2 Konstytucji RP".
Na gruncie niniejszej sprawy przedmiotem kontroli sądowej jest decyzja administracyjna Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2012 r. nakładająca na skarżącego karę pieniężną za wykonywanie przejazdu po drodze krajowej bez uiszczenia opłaty elektronicznej. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowią m. in. przepisy art. 13 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 13k ust. 1 pkt 1 i art. 13k ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych.
W świetle powyższego, w ocenie Sądu, należy uznać, że skoro przedmiotem pytania prawnego skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego jest kwestia zgodności z Konstytucją RP przepisu ustawy o drogach publicznych stanowiącego podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji organu administracji publicznej, to rozstrzygnięcie zawisłej przed tutejszym Sądem sprawy w pełni zależne jest od wyniku postępowania zainicjowanego pytaniem do Trybunału Konstytucyjnego.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że w niniejszej sprawie zachodzi przesłanka zawieszenia postępowania, o której mowa w przepisie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
W ocenie Sądu, w pełni uzasadnione jest tym samym zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.