Uzasadnienie
Skarżący – M. K., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...], którą organ utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] sierpnia 2012 r. o nałożeniu kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu drogowego bez uiszczenia opłaty elektronicznej. W skardze zawarł wniosek o zwolnienie go od kosztów sądowych, od których został ostatecznie zwolniony postanowieniem z 1 lipca 2013 r. (k. 43 akt).
Podstawę prawną nałożenia na skarżącego kary pieniężnej stanowił przepis art. 13k ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jednolity: Dz.U. z 2013 r. poz. 260).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Sąd z urzędu posiada wiedzę, że 17 maja 2013 r. w sprawie o sygn. akt
VI SA/Wa 201/13 zostało skierowane do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne "Czy art. 13k ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (j.t. Dz. U. 2013 r., poz. 260) jest zgodny z art. 2 Konstytucji RP". Wobec powyższego oraz uznając, że ocena konstytucyjności powołanego przepisu ma zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, Sąd działając w oparciu o przepis art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zawiesił niniejsze postępowanie z urzędu do czasu zakończenia postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym.