Uzasadnienie
L. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2021 r., którą to uchylono decyzję organu I instancji i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi. Decyzja wydana w I instancji z [...] marca 2020 r. nakładała na skarżącą karę pieniężną za naruszenie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2019 r. poz. 2140 ze zm.) i została wydana na podstawie art. 92a ww. ustawy.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł m. in. o przekazanie sprawy do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zgodnie z właściwością.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W dniu 30 maja 2011 r. weszło w życie rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2011 r. Nr 89, poz. 506 ze zm., dalej: rozporządzenie).
Stosownie do treści § 1 rozporządzenia, rozpoznanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy o transporcie drogowym przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.
Natomiast w postanowieniu z 11 grudnia 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny sygn. akt II GZ 470/12 wskazywał, że "Wykładnia § 1 rozporządzenia z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. Nr 89, poz. 506), zgodnie z którą następuje przekazanie jedynie spraw związanych stricte z nałożeniem kar pieniężnych, a wyłączenie z tegoż przekazania spraw niejako pochodnych w tej kwestii, ograniczyłoby osiągnięcie prawa do sądu obejmującego prawo do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, w sposób niewynikający bezpośrednio z treści przepisu."
W niniejszej sprawie skarżąca na siedzibę w [...] [...] [...] (województwo [...]).
Tym samym sądem właściwym do rozpoznania sprzeciwu, w myśl cytowanych powyżej przepisów rozporządzenia jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zgodnie bowiem z § 1 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. 2003 r., Nr 72 poz. 652 ze zm.) sądem właściwym dla obszaru województwa [...] jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
W myśl zaś art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."), jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Zgodnie z art. 64b p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. (por. postanowienie NSA z 11 grudnia 2018 r. sygn. akt II GZ 435/18).
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdzając swoją niewłaściwość miejscową z powodów przytoczonych wyżej, przekazał sprawę sądowi właściwemu, tj. Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie.