Uzasadnienie
Na rozprawie w dniu 20 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał wyrok w sprawie ze skargi A. T. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną.
Z uwagi na nieskorygowany błąd w systemie komputerowym doszło do błędnego wprowadzenia w komparycji wyroku części danych dotyczących imienia i nazwiska skarżącego oraz oznaczenia zaskarżonej decyzji.
Na fakt rozpoznania sprawy i wydania w niej rozstrzygnięcia wskazuje protokół rozprawy, a także aktywny udział skarżącego w przedmiotowej sprawie.
Wobec oczywistego błędu pisarskiego w powyższym zakresie zaszła konieczność sprostowania tej niedokładności niniejszym postanowieniem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego, sprostowanie niedokładności (nieścisłości) może obejmować właściwe oznaczenie stron czy też dokładne wymienienie podmiotów postępowania lub pełnej ich nazwy (vide: wyrok SN z dnia 18 czerwca 1998 r., II CKN 817/97, OSNC 1999, nr 1, poz. 16 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2008 r. sygn. akt II GSK 69/08).
Ponadto, mówiąc o błędzie pisarskim należy mieć na uwadze widoczne, wbrew zamierzeniom Sądu niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów (K. Piasecki (w:) Kodeks postępowania cywilnego. Komentarz..., s. 1050).
Mając powyższe na uwadze należało uznać, iż w przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do sprostowania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 czerwca 2008 r. w którego komparycji wbrew zamierzeniom Sądu nastąpiła oczywista omyłka pisarska.
Dlatego też na zasadzie art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.