Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 marca 2008 r. odrzucił skargę H. B. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpatrzenia wniosku H. B. z dnia [...] grudnia 2005r. o stwierdzenie nieważności decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych - Oddział w W. z dnia [...] sierpnia 2002 r., nr [...] odmawiającej przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
Następnie H. B. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z informacji podanych w formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz z nadesłanych przez skarżącego dokumentów wynika, iż skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną i synem. Jedynym źródłem utrzymania rodziny skarżącego jest wynagrodzenie żony skarżącego w kwocie 896 zł netto oraz uzyskiwany przez nią dodatek mieszkaniowy w kocie 198 zł. Ośrodek pomocy społecznej wypłaca również rodzinie skarżącego zasiłek rodzinny w kwocie 68 zł. oraz opłaca wydatki związane z leczeniem i opałem. Sam skarżący od dnia [...] lipca 2002 r. zarejestrowany jest w ewidencji osób bezrobotnych Powiatowego Urzędu Pracy w K., przy czym od lipca 2003 r. nie otrzymuje zasiłku z tego tytułu. Skarżący nie posiada przy tym żadnego majątku.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Należy przy tym zauważyć, iż skarżący wnosi o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata, jednakże zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. e) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, H. B. jest w sprawie niniejszej jako dotyczącej kwestii ubezpieczeń społecznych, zwolniony z obowiązku uiszczania kosztów sądowych z mocy ustawy. Tym samym wniosek skarżącego nie będzie podlegał rozpoznaniu w tym zakresie, a jedynie w zakresie wniosku o ustanowienie adwokata, który nie jest objęty dyspozycją art. 239 pkt 1 lit. e) cyt. ustawy.
Jak podnosi w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy (II CZ 104/84) ubiegający się o pomoc w postępowaniu przed sądem winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
W sytuacji majątkowej, w której znajduje się skarżący wraz z osobami pozostającymi z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, nie jest możliwe poczynienie przez ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia pełnych kosztów postępowania, w szczególności, iż sytuacja majątkowa skarżącego uprawnia go do otrzymywania zasiłku rodzinnego z pomocy społecznej.
W związku z powyższym, w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.