Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 10 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę H. B. na bezczynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie rozpatrzenia wniosku H. B. z dnia [...] grudnia 2005 r. o stwierdzenie nieważności decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych - Oddział w W. z dnia [...] sierpnia 2002 r. nr [...] odmawiającej przyznania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy.
W dniu [...] marca 2008 r. do Sądu wpłynął złożony przez skarżącego na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy, w którym skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Po rozpoznaniu powyższego wniosku, referendarz sądowy postanowieniem z dnia 15 maja 2008 r. ustanowił dla skarżącego adwokata z urzędu, podnosząc w uzasadnieniu tego orzeczenia, iż w niniejszej sprawie jako dotyczącej kwestii ubezpieczenia społecznego skarżący jest z mocy ustawy zwolniony z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych (art. 239 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.). W piśmie z dnia [...] lipca 2008 r. (przesłanym Sądowi do wiadomości) Okręgowa Rada Adwokacka w W. poinformowała o wyznaczeniu adwokat E. K. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego.
W dniu [...] sierpnia 2008 r. [...] pełnomocnik z urzędu wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa według norm przepisanych, załączając do niniejszego wniosku opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz wypełniony formularz dla adwokatów i radców prawnych świadczących pomoc prawną z urzędu.
Zgodnie z art. 250 p.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz. 1348 ze zm.). Stosownie do § 20 tego rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Natomiast w świetle art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., postanowienia o przyznaniu pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu w ramach prawa pomocy wynagrodzenia oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków może wydawać na posiedzeniu niejawnym referendarz sądowy. W piśmiennictwie zwrócono uwagę, że zawarte w ww. przepisie określenie "o przyznaniu wynagrodzenia" należy rozumieć jako uprawnienie do podjęcia zarówno pozytywnego, jak i negatywnego rozstrzygnięcia, tzn. postanowienia co do przyznania lub odmowy przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu (por. J. P. Tarno, Postępowanie przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006, s. 532).
Na gruncie niniejszej sprawy pomoc prawna z urzędu polegała na sporządzeniu przez adwokat E. K. opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Podkreślić jednak należy, iż wniosek pełnomocnika z urzędu z dnia [...] sierpnia 2008 r. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, nie zawierał oświadczenia, że koszty tej pomocy nie zostały (w całości bądź w części) opłacone przez skarżącego. Jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 14 października 1998 r. (sygn. akt II CKN 687/98, OSNC 1999, nr 3, poz. 63), mającym zastosowanie do adwokatów i radców prawnych, wniosek niezawierający takiego oświadczenia podlega oddaleniu jako nieuzasadniony.
Wobec tego, że wniosek pełnomocnika skarżącego o przyznanie wynagrodzenia za czynności wykonane w ramach udzielonej z urzędu pomocy prawnej, nie zawierał oświadczenia, o którym mowa w § 20 ww. rozporządzenia, żądanie pełnomocnika w tym przedmiocie nie mogło zostać uwzględnione.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 20 wyż. cyt. rozporządzenia, a także art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.