Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] października 2011 r. Zespół Adwokacki Nr [...] w K. (nazywany dalej "skarżącym") złożył wniosek o wymierzenie Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w W. grzywny w trybie art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a.") za nieprzekazanie skargi – odwołania skarżącego z dnia 26 stycznia 2010 r. od uchwały Nr [...] Okręgowej Rady Adwokackiej w P. z dnia [...] grudnia 2010 r. w sprawie rozwiązania z dniem [...] stycznia 2010 r. Zespołu Adwokackiego Nr [...] w K., wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podał, że uchwała o rozwiązaniu Zespołu Adwokackiego Nr [...] w K. jest decyzją administracyjną w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, podlegającą zaskarżeniu do Sądu. W związku z tym, Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej było powinno nadać bieg sprawie, w której złożono odwołanie z dnia 26 stycznia 2010 r.
Naczelna Rada Adwokacka, pismem z dnia [...] października 2011 r., stanowiącym odpowiedź na wniosek, uznała stanowisko skarżącego, że Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej było zobowiązane do przekazania skargi Zespołu Adwokackiego Nr [...] w K. z dnia 26 stycznia 2010 r., za niezasadne i pobawione podstaw.
Naczelna Rada Adwokacka wskazała, że pismo Zespołu Adwokackiego Nr [...] w K. z dnia 26 stycznia 2010 r. było odwołaniem od uchwały Okręgowej Rady Adwokackiej w P. skierowanym do Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej. Po wydaniu uchwały przez Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej, skarżący nie zaskarżył uchwały Prezydium, wnosząc skargę. Stąd, Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej nie mogło przekazać skargi Zespołu Adwokackiego Nr [...] w K., która nie została złożona.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o jakich mowa w art. 54 § 2 powołanej ustawy, tj. przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy. Wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Do obowiązków, o jakich mowa w art. 54 § 2 w/w ustawy należy przekazanie przez organ: skargi, akt sprawy, odpowiedzi na skargę, przy czym wszystkie te dokumenty winny być przedstawione sądowi w terminie 30 dni.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, ze powoływane przez skarżącego pismo z dnia 26 stycznia 2010 r. (nazywane przez stronę "skargą") stanowiło odwołanie wniesione przez skarżącego od uchwały nr [...] Okręgowej Rady Adwokackiej w P. z dnia [...] grudnia 2009 r., która postanowiono o rozwiązaniu z dniem [...] stycznia 2010 r. Zespołu Adwokackiego Nr w K.. W uchwale zawarto pouczenie, że od uchwały przysługuje odwołanie do Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej, z którego to prawa skarżący skorzystał, wnosząc pismem z dnia 26 stycznia 2010 r. odwołanie. Prezydium Naczelnej Rady Adwokackiej w wyniku rozpatrzenia odwołania, uchwałą z dnia [...] maja 2010 r. utrzymało w mocy uchwałę nr [...] Okręgowej Rady Adwokackiej w P. z dnia [...] grudnia 2009 r.
Skoro powoływane przez skarżącego pismo z dnia 26 stycznia 2010 r. nie stanowiło skargi w rozumieniu art. 57 § 1 i art. 46 § 1 pkt p.p.s.a., wniosek skarżącego należało uznać za niedopuszczalny.
Wniosek o wymierzenie organowi grzywny, wymieniony w art. 55 § 1 p.p.s.a. zdanie pierwsze, jest pismem wszczynającym odrębne postępowanie sądowe w rozumieniu art. 63 p.p.s.a. (por. uchwała Naczelnego Sadu Administracyjnego 7 sędziów NSA z dnia 7 kwietnia 2008 r. sygn. akr II FPS 1/08). Mając na uwadze treść art. 64 § 3 p.p.s.a, zgodnie z którym do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia.
Odnośnie pkt 2 sentencji postanowienia, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.