Uzasadnienie
E. D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie z wniosku o wymierzenie Dyrektorowi Generalnemu Służby Więziennej grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z informacji podanych przez wnioskodawcę w formularzu wynika, iż aktualnie przebywa w areszcie śledczym i nie uzyskuje żadnych dochodów. Żona wnioskodawcy, z którą pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym, otrzymuje wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w kwocie od 1200 zł do 1300 zł. brutto miesięcznie. Niezbędne wydatki ponoszone przez żonę wnioskodawcy w sezonie zimowym sięgają, według szacunku wnioskodawcy, kwoty 590 zł miesięcznie. W formularzu zaznaczono, iż z uwagi na skalę miesięcznych dochodów żona wnioskodawcy nie jest w stanie spłacić zaległości z tytułu czynszu.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak podnosi w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy (II CZ 104/84) ubiegający się o pomoc w postępowaniu przed sądem winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
W świetle przedstawionych wyżej okoliczności, wniosek E. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, zasługuje na uwzględnienie. W sytuacji bowiem, w której on sam przebywa w areszcie śledczym a dochody osiągane przez jego żonę nie pozwalają nawet na spłatę zadłużenia z tytułu opłat czynszowych, nie jest możliwe poczynienie przez niego jakichkolwiek oszczędności celem pokrycia kosztów postępowania sądowego.
W związku z powyższym, w myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.