Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2016 r, znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu wniosku B.B. i E.B. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2016 r, znak [...] odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013r., Nr [...] - utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] stycznia 2016 r.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ nadzorczy scharakteryzował postępowanie o stwierdzenie nieważności oraz opisał przesłankę rażącego naruszenia prawa, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r poz. 267, dalej: k.p.a.).
Wskazał, że we wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013r., Nr[...], którą utrzymano w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. nakazującą inwestorom B.B. i E.B. rozbiórkę budynku garażowego wnioskodawcy (inwestorzy) zarzucili, że decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa.
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że z akt sprawy zakończonej kwestionowaną decyzją wynika, że na działce nr [...] w W. bezpośrednio przy budynku usytuowanym na działce nr [...] i w odległości 1.80m od ogrodzenia z działką nr [...] zlokalizowany jest budynek parterowy murowany o wymiarach 6,05 m x 6,40 m i wysokości 5,10 m, ze stropem żelbetowym, monolitycznym i dachem o konstrukcji drewnianej (bez wykonania pokrycia dachu).
B.B. i E.B. oświadczyli, że są inwestorami przedmiotowego budynku garażowego i budowę rozpoczęli wiosną 2008r., bez pozwolenia na budowę.
W związku z powyższymi ustaleniami Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2010r wydanym na podstawie art. 48 ust. 2 i ust. 3 Prawa budowlanego wstrzymał B. i E. B. prowadzenie robót budowlanych przy budowie budynku garażowego zlokalizowanego na działce nr [...] w W. oraz nałożył na inwestorów obowiązek przedłożenia w zakreślonym terminie stosownych dokumentów. Inwestorzy złożyli wymagane dokumenty. Analizując przedłożony projekt budowlany organ stwierdził, że został on opracowany niezgodnie z warunkami technicznymi, jakie powinny spełniać budynki i ich usytuowanie, w szczególności w zakresie odległości od granicy z działką nr[...].
PINB postanowieniem z dnia [...] marca 2010r, znak: [...] nałożył na inwestorów obowiązek usunięcia nieprawidłowości w ww. projekcie budowlanym w zakresie zgodności budynku garażowego z warunkami technicznymi.
Ponieważ obowiązek ten nie został wykonany PINB w T. decyzją z dnia [...] kwietnia 2012r wydaną na podstawie art. 48 ust 1 Prawa budowlanego nakazał wykonać rozbiórkę budynku garażowego. Decyzja rozbiórkowa została następnie utrzymana w mocy decyzją [...] WINB z dnia [...] lipca 2013r, nr[...].
Dokonując kontroli decyzji rozbiórkowej organ nadzorczy wskazał, że badana decyzja nie jest dotknięta żadną z kwalifikowanych wad, o których mowa w art. 156 § 1 k.p.a. skutkujących wyeliminowaniem jej z obrotu prawnego.
W ocenie organu nadzorczego postępowanie legalizacyjne zostało przeprowadzone we właściwym trybie, a kontrolowana decyzja została wydana w oparciu o prawidłową podstawę prawną.
Przedstawiony przez inwestorów projekt budowlany budynku garażowego został opracowany niezgodnie z warunkami technicznymi jak również z ustaleniami decyzji Wójta Gminy W. z dnia [...] kwietnia 2009r o warunkach zabudowy w której zawarto informację, że projekt budowlany należy opracować zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Ponieważ inwestorzy nie usunęli wskazanych przez organ nieprawidłowości występujących w projekcie budowlanym dlatego prawidłowo zastosowano art. 48 ust 1 Prawa budowlanego orzekając nakaz rozbiórki.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wnieśli B. i E.B.
Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:
- - art. 7 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez niewłaściwe ich zastosowanie i błędną interpretację, a to poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, załatwienie sprawy bez uwzględnienia słusznego interesu skarżących, a także niepodanie przyczyn z powodu, których argumentom skarżących odmówiono wiarygodności,
- - art. 8 k.p.a. poprzez niewłaściwe jego zastosowanie oraz błędną interpretację, a to poprzez naruszenie zawartej w nim dyspozycji prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie obywateli do organów administracji publicznej,
- - art. 11 k.p.a. poprzez niewłaściwe jego zastosowanie oraz błędną interpretację, a to poprzez nienależyte wyjaśnienie skarżącym przesłanek, którymi kierował się organ przy wydawaniu decyzji,
- - art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i błędną interpretację, a to poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego oraz niepodjęcie przez organ wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy,
- - art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez brak jego zastosowania i błędną interpretację, a to poprzez brak stwierdzenia nieważności decyzji, w sytuacji gdy zaszły ku temu przesłanki określone w tymże artykule,
- - niedokładne zbadanie sprawy poprzez niepełne i błędne ustalenie stanu faktycznego będącego przedmiotem niniejszego postępowania, w szczególności przyjęcie, iż decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013r., nr [...] nie jest dotknięta wadą z art. 156 § 1 k.p.a. oraz, iż prawidłowo została zastosowana procedura z art. 48 § 1 ustawy Prawo budowlane.
Skarżący zarzucili również naruszenie przepisów prawa materialnego mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej poprzez niewłaściwe jego zastosowanie oraz błędną interpretację, a to poprzez naruszenie zawartej w nim dyspozycji, iż Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej.
Przy tak skonstruowanych zarzutach skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko oraz wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Uwzględnienie skargi przez Sąd następuje jedynie w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.
W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły dlatego skarga podlegała oddaleniu.
Podkreślić należy, iż w niniejszej sprawie sąd kontroluje decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2016r, znak [...] wydaną w postępowaniu nadzwyczajnym w trybie stwierdzenia nieważności.
Prowadzone w trybie nadzoru postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji nie ma na celu ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy jakie ma miejsce w przypadku postępowania odwoławczego, a jedynie wyjaśnienie kwalifikowanej niezgodności z prawem.
Dokonując oceny, czy zachodzą przesłanki z art. 156 § 1 k.p.a. organ orzekający w tym zakresie bada stan faktyczny i prawny z daty wydania decyzji.
W rozpatrywanej sprawie, organ nadzorczy prawidłowo ustalił, iż kontrolowana w trybie nadzoru decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2013r., Nr [...] nie jest dotknięta żadną z wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a.
Z akt sprawy zakończonej kwestionowaną decyzją wynika, że skarżący w 2008r wybudowali bez pozwolenia na budowę budynek garażowy, parterowy, murowany o wymiarach 6,05 m x 6,40 m i wysokości 5,10 m, ze stropem żelbetowym, monolitycznym i dachem o konstrukcji drewnianej (bez wykonania pokrycia dachu). Budynek został usytuowany na działce nr [...] w W. bezpośrednio przy budynku usytuowanym na działce nr [...] i w odległości 1.80m od ogrodzenia z działką nr[...].
Prawidłowo zatem organ wszczął i prowadził postępowanie legalizacyjne w trybie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994r – Prawo budowlane. Podstawę prawną badanej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. stanowił art. 48 ust 1 Prawa budowlanego. Zgodnie bowiem z art. 48 ust 4 ustawy Prawo budowlane w przypadku niespełnienia w zakreślonym terminie nałożonych obowiązków stosuje się przepis ust 1, który nakazuje rozbiórkę obiektu budowlanego.
W sprawie niesporne jest, że inwestorzy nie wykonali obowiązku nałożonego postanowieniem z dnia [...] marca 2010r dotyczącego usunięcia nieprawidłowości w przedłożonym projekcie budowlanym w zakresie zgodności projektowanego budynku garażowego z warunkami technicznymi, jakie powinny spełniać budynki i ich usytuowanie.
Sąd zauważa, że podnoszone przez skarżącego okoliczności w zakresie nienależycie ustalonego stanu faktycznego sprawy mogłyby stanowić zarzuty w zwykłym postępowaniu odwoławczym. Nie wskazują natomiast na istnienie kwalifikowanych wad postępowania warunkujących stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej.
Oceniając przeprowadzone postępowanie, Sąd stwierdza, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził je z poszanowaniem przepisów proceduralnych. Organ wypełnił swoje ustawowe obowiązki i uzasadnił stanowisko wyrażone w decyzjach, w sposób wymagany przez art. 107 § 3 k.p.a.
Z przedstawionych wyżej przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).