Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją znak [...] wydaną [...] stycznia 2010 r., na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane zgłosił sprzeciw do zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na remoncie szaletu miejskiego zlokalizowanego przy ul. [...] w S. W uzasadnieniu organ podał, że przepis art. 29 ust. 1 i 2 ustawy Prawo budowlane wskazuje obiekty budowlane i roboty budowlane o określonych parametrach technicznych i uwarunkowaniach lokalizacyjnych, które zostały zwolnione z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę. Wskazane w zgłoszeniu roboty budowlane polegające na przebudowie elementów konstrukcyjnych, przebudowie wewnętrznej instalacji wentylacji mechanicznej, przebudowie wewnętrznej instalacji kanalizacyjnej oraz elektrycznej nie są w ww. przepisie wymienione, w związku z czym podlegają obowiązkowi uzyskania pozwolenia na budowę.
Odwołanie od tej decyzji wniósł Zakład Usług Komunalnych w S. zarzucając organowi wadliwą wykładnią art. 29 ust. 2 pkt 1 Prawa Budowlanego.
Po rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Nadzoru budowlanego decyzją znak [...] wydaną dnia [...] marca 2010 r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Powołując treść art. 29 ust. 2 pkt 1 i art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego organ podał, że w jego ocenie roboty objęte zgłoszeniem polegające m. in. na wykonaniu stalowej konstrukcji podpierającej podciąg w miejscu wyburzonego filara nie stanowią remontu, lecz stanowią przebudowę, w rozumieniu art. 3 pkt 7 a ustawy, z uwagi na fakt, że powodują zmianę parametrów użytkowych i technicznych obiektu.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła Gmina Miasto S. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła organowi naruszenie prawa materialnego tj.:
- 1) art. 29 ust. 2, pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane poprzez jego błędną wykładnię, skutkującą przyjęciem błędnej definicji i zakresu przebudowy i remontu, a w konsekwencji odmowę przyjęcia zgłoszenia robót budowlanych polegających na remoncie istniejącego obiektu budowlanego, ze względu na uznanie, że roboty te są przebudową obiektu.
- 2) art. 3 pkt 7a i art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane przez ich błędną wykładnię polegającą na zakwalifikowaniu robót budowlanych wykonywanych m. in. w obrębie filara jako przebudowy, a nie remontu.
- 3) art. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r., o wyrobach budowlanych poprzez jego niezastosowanie, co spowodowało błędną kwalifikację robót budowlanych wykonywanych m. in. w obrębie filara jako przebudowy, a nie remontu oraz naruszenie art. 7 i 107 § 3 Kpa.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustrojów sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonej decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów prawa oraz trafność ich wykładni.
Uwzględnienie skargi następuje jedynie wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji.
W rozpoznawanej sprawie takie naruszenia nie wystąpiły, dlatego skargę należało uznać za niezasadną.
Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana [...] marca 2010 r., utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] stycznia 2010 r., zgłaszającą sprzeciw do zamiaru wykonania robót budowlanych polegających na remoncie szaletu miejskiego przy ul. [...] w S. Stosownie do art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r., Prawo budowlane (Dz. U. Nr 156, poz. 1118) roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę zwolniona jest jedynie budowa obiektów wymienionych w art. 29 ust. 1 ustawy, a także niektóre roboty budowlane o których mowa w ust. 22 tego przepisu, a wśród nich remont istniejących obiektów budowlanych.
Z tym jednak, że zamiar wykonania remontu obwarowany został przez ustawodawcę w art. 30 w/w ustawy obowiązkiem zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej przez inwestora zamiaru wykonania robót budowlanych.
Stosownie do zapisu art. 3 pkt 8 ustawy Prawo budowlane przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konsekwencji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyte w stanie pierwotnym.
Cechą charakterystyczną remontu wynikającą z przywołanej kwalifikacji jest odtworzenie stanu pierwotnego, stąd nie mogą być uznane za remont roboty budowlane, w wyniku których powstają nowe-elementy.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy zgodzić się z organem odwoławczym, że projekt dołączony do zgłoszenia wskazuje, iż zakresem robót budowlanych objętych zgłoszeniem objęte jest wykonanie wyburzenia istniejącego filara betonowego i zastąpienia jego części elementami stalowymi. Roboty związane z wyburzeniem części filara i wykonaniem stalowej konstrukcji podpierającej podciąg wykraczają poza pojęcie remontu bowiem ingerują w konstrukcję budynku.
Wykonanie robót budowlanych w tej ich części winno być poprzedzone dokonaniem odpowiednich obliczeń statystycznych i wytrzymałościowych.
Przy czym należy podkreślić, że podnoszony przez skarżącego fakt, iż tożsamy zakres robót budowlanych w szaletach przy ul. [...] był przez organy uznany za prace remontowe, nie może mieć wpływu na ocenę zgodności z prawem zaskarżonej decyzji.
Biorąc pod uwagę powyższe - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w wyroku.