Uzasadnienie
Pismem z dnia 23 stycznia 2009 r. wezwano B. i T. U. do nadesłania 3 egzemplarzy odpisów skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Pismem z dnia 23 stycznia 2009 r. przesłano również skarżącym odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, jak wynika z adnotacji poczty, zostały doręczone dorosłemu domownikowi, w dniu 29 stycznia 2009 r.
W dniu 5 lutego 2009 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo syna skarżących – Z. U., w którym poinformował on Sąd, iż jego rodzice przebywają w sanatorium, do pisma zostały załączone 3 egzemplarze odpisów skargi. W w/w piśmie została zawarta również prośba o "przedłużenie terminu składania dokumentów związanych z wezwaniem oraz przedłużenie terminu uiszczenia wpisu sądowego".
Pismem z dnia 16 lutego 2009 r. (data prezentaty Sądu) T. i B. U. wnieśli o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, motywując swój wniosek tym, iż w dniach od 21 stycznia 2009 r. do 12 lutego 2009 r. przybywali w sanatorium w K.. Jednocześnie skarżący uzupełnili braki formalne skargi.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym.
W ocenie Sądu skarżący nie wykazali, iż uchybienie terminu nastąpiło bez ich winy. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można zatem mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie dającej się przezwyciężyć. Za taką nie dającą się przezwyciężyć przeszkodę nie można uznać okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku.
Fakt przebywania w sanatorium nie stanowi okoliczności usprawiedliwiającej uchybienie przez B. i T. U. terminowi do uiszczenia wpisu. W niniejszym przypadku, należy wziąć pod uwagę, iż wezwania do uzupełnienia braków, zostały doręczone osobie, która zobowiązała się oddać przesyłkę adresatowi, od tego momentu rozpoczął swój bieg siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych skargi. Należy mieć również na uwadze, to iż w dniu 5 lutego 2009 r., a więc w okresie, w którym skarżący przebywali w sanatorium, zostały nadesłane przez syna skarżących – Z. U. wymagane odpisy skargi.
Tym samym, w ocenie Sądu, nie istniały przeszkody uniemożliwiające uiszczenie wpisu sądowego. Uiszczenie wpisu nie jest czynnością, która musi być dokonana przez stronę osobiście, ponadto nie jest też konieczne dokonanie wpłaty wpisu gotówką w kasie sądu, możliwe jest bowiem dokonanie przelewu na rachunek bankowy sądu. Fakt przebywania w sanatorium, nie pozbawił strony możliwości uiszczenia wpisu sądowego poprzez osobę trzecią, jak również osobiście. Tym bardziej, iż skarżący nie wskazali, iż nie była im znana skierowana do nich z Sądu korespondencja.
Biorąc pod uwagę powyższe należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm).