Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 15 maja 2015r. wezwano solidarnie D. W., M. W., M. W., J. W. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 złotych w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
D. W. i M. W. złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 21 grudnia 2015r. odmówił D. W. i M. W. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprzeciwu od ww. postanowienia referendarza sądowego, postanowieniem z dnia 29 lutego 2016r. odmówił D. W. i M. W. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Po rozpoznaniu zażalenia D. W. i M. W. od ww. postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2016r. sygn. akt II OZ 390/16 oddalił zażalenie.
Pismem z dnia 23 września 2016r. wezwano skarżących solidarnie do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 15 maja 2015r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania.
D. W. i M. W. w dniu 17 października 2017r. (data nadania w urzędzie pocztowym) złożyli ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 16 listopada 2016r. odrzucił skargę D. W., M. W., J. W, M. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2015r, znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanowienia.
Po rozpoznaniu zażalenia D. W. i M. W. na ww. postanowienie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 15 marca 2017r. sygn. akt II OZ 262/17 oddalił zażalenie.
Wobec powyższego postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2016r. o odrzuceniu skargi jest prawomocne od dnia 15 marca 2017r.
Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) zwanej dalej jako p.p.s.a jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W ocenie Sądu postępowanie z wniosku skarżących D. W. i M.W. o przyznanie prawa pomocy w przedmiotowej sprawie stało się zbędne z uwagi na skutek uprawomocnienia się postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 listopada 2016r. o odrzuceniu skargi, a zatem postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy należy umorzyć.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.