Uzasadnienie
Wojewoda [...] po przeprowadzeniu kontroli terminowości załatwienia sprawy dotyczącej pozwolenia na budowę fermy indyków na działce Nr [...], gm. B. ustalił, że Starosta [...] nie wydał decyzji kończącej postępowanie w przedmiotowej sprawie.
Wniosek inwestora W. W. dotyczący pozwolenia na budowę fermy polegającej na rozbudowie dwóch istniejących budynków w jeden oraz budowie nowego budynku wpłynął do Starostwa Powiatowego w [...]w dniu 21 czerwca 2007 r.,
Wniosek o pozwolenie na budowę wycofano po upływie 76 dni od dnia jego wpłynięcia. Wojewoda [...] przyjął, że datą wycofania wniosku o pozwolenie na budowę stanowi dzień 5 września 2007r ponieważ taką datę odnotowano na wniosku.
W przedmiotowej sprawie nie wydano decyzji o umorzeniu postępowania administracyjnego, która by kończyła postępowanie administracyjne wszczęte wnioskiem z dnia 21 czerwca 2007r., niemniej Wojewoda [...] przyjął datę wycofania wniosku jako zakończenie postępowania.
W związku z powyższym Wojewoda stwierdził, ze postępowanie trwało 6 dni dłużej od terminu 65 dni zobowiązującego właściwy organ, do zakończenia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę (75 - 65 - 5 = 6) i postanowieniem z dnia 18 marca 2008r. na podstawie art. 35 ust. 6 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) wymierzył Staroście [...] karę pieniężną w wysokości 3.000 zł.
Na postanowienie Wojewody [...] zażalenie wniósł Starosta [...].
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 20008r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie stwierdzając w uzasadnieniu, że organ I instancji prawidłowo określił początek biegu terminu wynikającego z art. 35 ust. 6 ustawy -Prawo budowlane na dzień 21 czerwca 2007 r., kiedy do organu wpłynął wniosek inwestora. Wniosek o pozwolenia na budowę został wycofany 5 września 2007 r., czyli po upływie 76 dni od dnia wpłynięcia w/w wniosku. Odliczenie od czasu trwania postępowania 65 dni wynikających z art. 35 ust. 6 ustawy - Prawo budowlane oraz 5 dni z tytułu wezwania w trybie art. 64 § 2 Kpa (od dnia wysłania wezwania tj. 23 sierpnia 2007 r. do dnia uzupełnienia tj. 28 sierpnia 2007 r.) wskazuje, że prowadząc przedmiotowe postępowanie Starosta [...] o 6 dni przekroczył termin wynikający z w/w przepisu.
Odnosząc się do argumentów zawartych w zażaleniu organ stwierdził, że zgodnie z art. 35 ust. 6 ustawy - Prawo budowlane, w przypadku gdy właściwy organ nie wyda decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi karę pieniężną w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Powyższy przepis należy zastosować również w przypadku, gdy organ nie wydał decyzji kończącej postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni. W przedmiotowej sprawie organ nie wydał takiej decyzji, mimo faktu wycofania wniosku po upływie 65 - dniowego terminu.
Skargę na powyższe postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniósł Starosta [...], domagając się jego uchylenia podnosząc, że inwestor z własnej winy nie złożył kompletnego wniosku. W tej sytuacji po wezwaniu inwestora do uzupełnienia wniosku i wobec jego nie uzupełnienia organ przygotował pismo do inwestora, iż wniosek pozostawia bez rozpatrzenia. Jednakże w dniu 05 września 2007 pełnomocnik inwestora złożył pismo, iż wniosek wycofuje. W tej sytuacji strona skarżąca wyjaśniła, ze nie próbowano wręczyć pisma pełnomocnikowi o pozostawieniu sprawy bez rozpatrzenia.
Zdaniem strony skarżącej Wojewoda w swoim postępowaniu ograniczył się jedynie do matematycznego rachunku porównując datę wpływu wniosku i jego wycofania, nie dokonał oceny całego materiału w kierunku określenia winy inwestora za braki we wniosku oraz dokumentacji, która to przesądzą zgodnie z regulacją art.35 ust.8, że okres ten nie może obciążać organu. Potwierdzeniem winy wnioskodawcy było wycofanie wniosku. W sprawie tej nie została wydana żadna decyzja i karanie, za niewydanie jej w terminie, kłóci się z zapisami art. 35 ust 6 prawa budowlanego.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002 Nr 153 poz. 1269), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu mających istotny wpływ na rozstrzygnięcie (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).
Zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem art. 35 Prawa budowlanego ustawy z dnia 07 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.).
Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia organów administracji orzekających w niniejszej sprawie stanowiły przepisy art. 35 ust. 6,7,8 Prawa budowlanego. Zgodnie z brzmieniem ust. 6 w/w artykułu w przypadku, gdy właściwy organ nie wyda decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki.
Intencją ustawodawcy wprowadzającego ten zapis, była wola nałożenia kary na organ, który wstrzymywał się od wydania decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w sytuacji gdy nie zachodziły przesłanki wymienione w ust. 8 art.
- 35. Prawa budowlanego.
Nakładanie kary ma na celu dyscyplinowanie organu i obligowanie go do wydawania decyzji, w terminach przewidzianych prawem.
W niniejszej sprawie organ wyższego stopnia nie wziął jednak pod uwagę, że wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie pozwolenia na budowę może nastąpić wyłącznie na wniosek strony. Wycofanie więc przez stronę wniosku o wszczęcie postępowania nawet po upływie 65 dni od daty jego złożenia, a tym samym - cofnięcie zgody na jego prowadzenie skutkuje jego bezprzedmiotowością. Bezprzedmiotowość zaś wymaga umorzenia postępowania - zgodnie z art. 105 § 2 k.p.a. przy czym nie wystarczy tylko odnotowania tego faktu w aktach sprawy. Umorzenie postępowania powinno nastąpić w formie decyzji, przy czym przepis art. 105 § 2 k.p.a. nie przewiduje obowiązku kontrolowania czy weryfikowania przez organ administracji przesłanek, jakimi kieruje się wnioskodawca cofając wniosek i wnosząc o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowe. W myśl tego przepisu organ administracji umarza postępowanie jeśli spełnione są łącznie następuje przesłanki:
- - wniosek o umorzenie wnosi strona, która żądała wszczęcia postępowania,
- - inne strony postępowania nie sprzeciwiają się temu wnioskowi,
- - umorzenie postępowania nie naruszy interesu społecznego.
W sprawie niniejszej wszystkie te przesłanki mogą być spełnione.
Skoro więc inwestor składa oświadczenie o wycofaniu wniosku w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę to postępowanie w sprawie staje się bezprzedmiotowe i obliguje organ do umorzenia postępowania.
Zdaniem Sądu fakt wycofania wniosku o wszczęcie postępowania czyni również bezprzedmiotowym prowadzenie postępowania w sprawie nałożenia na organ kary pieniężnej w przypadku umorzenia postępowania lub przynajmniej przedwczesnym w przypadku innego rozstrzygnięcia organu I instancji.
Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a oraz art. 152 i 200 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.