Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 września 2005r., w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 119/05, ze skargi K. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...], z dnia [...] października 2004r., w przedmiocie umorzenia postępowania w ramach nadzoru budowlanego - uchylił zaskarżoną oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z dnia [...] sierpnia 2004r.
Akta ww. sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu zostały zwrócone [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w dniu [...] stycznia 2006r.
Pismem z dnia 29 stycznia 2007r. oraz ponownie pismem z dnia 23 kwietnia 2007r. K. K. wezwała Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. do wykonania ww. wyroku.
W odpowiedzi udzielonej w pismach z dnia 11 kwietnia 2007r. i 9 maja 2007r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. poinformował, że Wojewódzki Sąd Administracyjny przed rozpatrzeniem skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2004r. nie wydał postanowienia wstrzymującego jej wykonanie, zatem decyzja ta funkcjonowała w obrocie prawnym do dnia [...] listopada 2005r. Natomiast decyzja udzielająca pozwolenia na budowę ww. budynku była ostateczna w administracyjnym toku instancji, nie była wzruszana, zatem podlegała wykonaniu.
Powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego organ wskazał, że decyzji administracyjnej przysługuje domniemanie legalności, a to oznacza, że do chwili jej uchylenia lub stwierdzenia nieważności może być ona wykonana przez stronę uprawnioną. Z uwagi na to, że inwestor zawiadomił o zakończeniu budowy w dniu [...] sierpnia 2004r., a organ nie wniósł sprzeciwu w ustawowym terminie, inwestor mógł przystąpić do użytkowania wzniesionego budynku., co w konsekwencji oznacza brak podstaw do prowadzenia postępowania w sprawie. Decyzja z dnia [...] października 2004r. zamknęła postępowanie administracyjne, a późniejszy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie zmienia sytuacji, tym bardziej, że przedmiotowy budynek został skutecznie zgłoszony do użytkowania.
W dniu 31 maja 2007r. K. K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego W. - w trybie art. 154 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270) - kary grzywny w wysokości określonej w § 6 ww. artykułu. Skarżąca przedstawiła dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie podnosząc, że organ wykazał całkowitą bezczynność, nie podejmując żadnych kroków w celu rozstrzygnięcia sprawy zgodnie z wytycznymi wskazanymi przez Sąd ww. wyroku.
W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. wniósł o jej oddalenie i powtórzył argumentację przedstawioną w pismach skierowanych do skarżącej z dnia 11 kwietnia 2007r. i 9 maja 2007r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z dyspozycją art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1271).
Skarga zasługiwała na uwzględnienie.
Na wstępie podnieść należy, iż zgodnie z treścią art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Instytucja prawna przewidziana w tym przepisie przewiduje środki prawne, w sytuacji, gdy organ nie wykona orzeczenia Sądu i celem jej jest wyegzekwowanie obowiązku wykonania orzeczenia oraz ochrona uprawnionego podmiotu.
Wskazać trzeba, że organ pozostaje w bezczynności po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, jeżeli nie rozpoznał sprawy w powtórnym postępowaniu, prowadzonym na skutek wyroku sądowego, mimo upływu terminu określonego w ustawie.
Orzeczenie przez Sąd o wymierzeniu grzywny w trybie art. 154 § 1 ww. ustawy wymaga zatem spełnienia trzech przesłanek:
* stwierdzenia, że organ nie wykonał wyroku uchylającego lub stwierdzającego nieważność aktu lub czynności;
* ustalenia, czy skarżący przed złożeniem skargi do Sądu Administracyjnego wezwał na piśmie właściwy organ do wykonania wyroku;
* uwzględnienia wniesionej skargi.
Wobec spełnienia wszystkich przytoczonych wyżej przesłanek, stwierdzić należało, że w przedmiotowej sprawie zaistniały podstawy do ukarania grzywną Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W., z powodu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2005r.
Jak wynika bowiem z akt sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 25 września 2005r., uwzględnił skargę K. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2004r. umarzającą postępowanie w ramach nadzoru budowlanego i uchylił zaskarżoną oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego W. z dnia [...] sierpnia 2004r.
Akta administracyjne wraz z odpisem wyroku zostały zwrócone w dniu 2 stycznia 2006r. i od tego dnia Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. zobowiązany był ponownie zbadać sprawę zainicjowaną wnioskiem K. K. i wydać stosowną decyzję w terminie wskazanym w art. 35 kpa.
Tymczasem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego W. jedynie w formie pisemnej poinformował skarżącą (pisma z dnia 11 kwietnia 2007r. i 9 maja 2007r), o braku podstaw do ponownego prowadzenia postępowania w sprawie.
Jak wskazuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym organ administracyjny nie może poprzestać na udzieleniu stronie pisemnej informacji, co do braku możliwości pozytywnego załatwienia sprawy, gdy istnieją przesłanki do załatwienia sprawy w formie decyzji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 października 1995 r. III ARN 45/95 Lex Polonica nr 307509 OSNAPiUS 1996/10 poz. 138).
Wysokość grzywny, zgodnie z § 6 art. 154 ww. ustawy, Sąd ustalił w oparciu o Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 13 lutego 2007r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2006r. (M.P. Nr 12, poz. 125).
Z tych wszystkich względów na podstawie art. 154 § 1 i § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd orzekł jak w sentencji.