Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] kwietnia 1995 r., znak: [...] Wojewoda [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego – tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. (dalej kpa), po rozpatrzeniu odwołania J.S. i K.S. od decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w P. z dnia [...] marca 1995 r. nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Z akt postępowania administracyjnego wynika, że ww. decyzją z dnia [...] marca 1995 r. Kierownik Urzędu Rejonowego w P. wyraził zgodę na wznowienie robót przy modernizacji istniejącej stacji paliw CPN w N. przy ul. [...] Okręgowej Dyrekcji [...] w W. Organ podniósł, że stacja paliw [...] w N. przy ul. [...] zlokalizowana jest od 1960 r. zgodnie z Uchwałą Rady Narodowej w N. NR [...] z dnia [...] września 1994 r., natomiast od 1989 r. ostateczną decyzją Naczelnika Miasta i Gminy N. z dnia [...] marca 1989 r., znak: [...] teren, na którym znajduje się stacja przekazano w zarząd i użytkowanie Okręgowej Dyrekcji [...] w W. Miejscowy Plan Ogólny Zagospodarowania Przestrzennego N. zatwierdzony Uchwałą Rady Narodowej w N. NR [...] z dnia [...] września 1994 r.w § 1 przewiduje działkę nr [...] o powierzchni 541 m2 położonej w N. przy ul. [...] na stałą lokalizację stacji paliw płynnych.
Zdaniem Wojewody [...] modernizacja stacji [...] polegająca na zmniejszeniu liczby dystrybutorów z 4 na 2 nowoczesne oraz na wprowadzeniu hermetyzacji znacznie poprawi istniejący stan i zmniejszy jej uciążliwość dla otoczenia. Organ podkreślił, że stacja istnieje od 1960 r. i przez cały ten okres J. S. nie interesowała się tą nieruchomością, zaś obecnie roszczenie praw do terenu znajdującego się w zarządzie i użytkowaniu [...] nie jest dostatecznym powodem do wstrzymania modernizacji tej stacji.
Powyższa decyzja została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przez K.S. oraz K.P., H.D. i J.S. W skardze tej podnieśli, że inwestycja realizowana jest na nieruchomości, której stan prawny jest nieuregulowany. Podkreślili także fakt nieuwzględnienia przez organ negatywnej opinii o lokalizacji stacji przez Komendę Wojewódzką Państwowej Straży Pożarnej w C. i Wojewódzką Stację Sanitarno-Epidemiologiczną w C. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne oraz argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 1999 r. sygn. akt IV SA 650/95 Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie sądowe ze względu na śmierć J.S.
Po ustaleniu następców prawnych J.S. postępowanie sądowe zostało podjęte przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie postanowieniem z dnia 15 lipca 2008 r. sygn. akt VII SA/Wa 1108/08.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na wstępie należy zauważyć, że stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym właściwym w sprawie przedmiotowej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W konsekwencji sąd administracyjny dokonuje kontroli zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego i to z przepisami obowiązującymi w dacie jego wydania, co oznacza, że kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego.
Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Jednocześnie zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) przedmiotowej ustawy Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
Uwzględniając powyższe kryteria Sąd uznał, iż skarga podlega uwzględnieniu, ponieważ w niniejszej sprawie nastąpiło naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Ponadto zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji zostały wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego, mającym wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 8 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Wyrokiem z dnia 12 września 1995 r. sygn. akt IV SA 389/95 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] grudnia 1994 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji stacji paliw [...] w N. przy ul. [...]. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że w przedstawionych materiałach sprawy znajduje się wypis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w którym na stronie 13 znajduje się ustalenie (pkt "i"), że z zespołów budownictwa mieszkaniowego wyprowadzić ma się uciążliwe zakłady m. in. stację [...].
Ponadto, na stronie 14 znajduje się określenie, iż stacja benzynowa ma być usunięta poza obszar chroniony i przeniesiona na inne wyraźnie określone miejsce. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego ustalenia te muszą dotyczyć stacji będącej przedmiotem decyzji, skoro w Nasielsku znajduje się tylko jedna stacja paliw. W rezultacie Sąd uznał, że istnieje zasadnicza wątpliwość co do trafności rozstrzygnięcia zawartego w decyzji o zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
W świetle powyższego należy stwierdzić, że powyższym prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego wyeliminowano z obrotu prawnego decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] grudnia 1994 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji stacji paliw [...] w N. przy ul. [...]. Decyzja Kierownika Urzędu Rejonowego w P. z dnia [...] marca 1995 r. wyrażająca zgodę na wznowienie robót przy modernizacji istniejącej stacji paliw [...] w N. przy ul. [...] Okręgowej Dyrekcji [...] w W. opiera się na ustaleniach ww. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] grudnia 1994 r. W rezultacie należy uznać, że w niniejszej sprawie nastąpiło naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego w oparciu o art. 145 § 1 pkt 8 kpa, gdyż zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję, która została następnie uchylona przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Dodatkowo należy zwrócić uwagę na wadliwe rozstrzygnięcie zawarte w sentencji organu pierwszej instancji. Kierownika Urzędu Rejonowego w P. wyraził zgodę na wznowienie robót przy modernizacji istniejącej stacji paliw [...] w N. przy ul. [...] Okręgowej Dyrekcji [...] w W. Tymczasem nie ulega wątpliwości, że podstawą wydanego rozstrzygnięcia był przepis art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414). W rezultacie wydana decyzja nie mogła wyrażać zgody na wznowienie robót budowlanych przerwanych określonym zdarzeniem i wymagających dokończenia. Powołany w decyzji przepis mógł być wyłącznie podstawą do wydania nowej decyzji zezwalającej na realizację określonej inwestycji. Także zatem z tego powodu należy uznać, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja wymagają eliminacji z obrotu prawnego. Naruszają bowiem przepisy prawa materialnego, a naruszenia te mają istotny wpływ na wynik sprawy.
Prowadząc na nowo postępowanie organ pierwszej instancji – ze względu na znaczny upływ czasu – powinien w pierwszej kolejności ustalić obecny stan faktyczny dotyczący funkcjonowania stacji paliw, której dotyczy uchylona decyzja i w zależności od poczynionych ustaleń podjąć dalsze działania w oparciu o obecnie obowiązujące przepisy Prawa budowlanego i rozstrzygnąć merytorycznie kwestię pozwolenia na budowę albo umorzyć postępowanie ze względu na jego bezprzedmiotowość.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit a) i b) oraz art. 152 cytowanej wyżej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.