Uzasadnienie
W dniu 14 kwietnia 2016 r J. Z. i E. Z. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2016 r, znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.
Po otrzymaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 16 maja 2016 r w przedmiocie wezwania do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący złożyli wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Zarządzeniem z dnia 23 listopada 2016 r referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania złożony przez skarżących wniosek o przyznanie prawa pomocy, a to rozstrzygnięcie nie zostało zaskarżone.
Wobec powyższego skarżący zostali wezwani do solidarnego wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 16 maja 2016 r o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Przesyłki zawierające ww. wezwania zostały prawidłowo doręczone skarżącym w dniu 28 listopada 2016 r.
Zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2016 r skarżący zostali wezwani do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 16 maja 2016 r, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie w tym przedmiocie zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 grudnia 2016 r, natomiast przesyłka skierowana do skarżącej została, w trybie art. 173 p.p.s.a., uznana za doręczoną w dniu 2 stycznia 2017 r.
Z rejestru Opłat Sądowych wynika, że do dnia 14 kwietnia 2017 r w dokumentach księgowych nie odnotowano wpłat do niniejszej sprawy.
Pismem złożonym w dniu 23 grudnia 2016 r skarżący złożył ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2017 r referendarz sądowy przyznał E. Z. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie.
W świetle postanowień art. 230 § 1–2 w związku z art. 211 p.p.s.a. pismem, od którego istnieje obowiązek uiszczenia opłaty jest m.in. skarga. Stosownie do treści art. 220 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (...). Zgodnie zaś z treścią § 3 ww. artykułu, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie, wniosek skarżących z dnia 30 maja 2016 r (data nadania w urzędzie pocztowym) o przyznanie prawa pomocy został pozostawiony przez referendarza sądowego bez rozpoznania, jednakże wobec niezłożenia sprzeciwu od tego rozstrzygnięcia, zarządzenie Przewodniczącej z dnia 16 maja 2016 r w przedmiocie wezwania do solidarnego uiszczenia wpisu od skargi stało się prawomocne. Zasadnym zatem było wezwanie skarżących do wykonania ww. zarządzenia, co uczyniono zgodnie z zarządzeniem z dnia 12 grudnia 2016 r.
Sąd zwraca uwagę, że złożenie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy wywołuje skutek od chwili jego wniesienia, a więc nie obejmuje zwolnienia od kosztów sądowych, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem. Złożenie kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet gdyby było dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, nie mogłoby uchylić skutków prawomocności wydanego bezpośrednio wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie miało wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Dopiero bowiem wydanie przez Sąd prawomocnego postanowienia odmiennej treści w przedmiocie udzielania stronie prawa pomocy, skutkuje utratą mocy pierwszego postanowienia, nie wpływa jednak na skutki niezastosowania się strony do treści postanowienia prawomocnego (por. SN z dnia 24 kwietnia 1999 roku I CKN 146/98, OSNC 1999 Nr 11, poz. 196).
W analizowanej sprawie, wezwanie do solidarnego wykonania zarządzenia z dnia 16 maja 2016 r o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 grudnia 2016 r, natomiast skarżącej w dniu 2 stycznia 2017 r., a zatem termin do jego wykonania upłynął z dniem 9 stycznia 2017 r.
Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych ustalono, że w niniejszej sprawie wpis nie został uiszczony.
Stwierdzić zatem należy, że pomimo upływu terminu wpis do dnia dzisiejszego nie został uiszczony, a zatem skarga zawiera wadę uniemożliwiającą nadanie jej dalszego biegu. Nieuzupełnienie w zakreślonym terminie powyższego braku, skutkuje odrzuceniem skargi.
Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.