Uzasadnienie
W dniu 4 lipca 2013 r. zostało W. M. przyznane prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie na pełnomocnika dla skarżącego wyznaczyła adwokata M. W. W piśmie procesowym z dnia 16 października 2013 r., adwokat M. W. złożyła wniosek o zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie reprezentowania w postępowaniu przed sądem I instancji. Ponadto w piśmie z dnia 29 kwietnia 2015 r. adwokat M. W. złożyła wniosek o zasądzenie nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie sporządzenia skargi kasacyjnej w wysokości 150% stawki minimalnej, uzasadniając powyższe skomplikowaną materią sprawy oraz brakiem komentarzy, orzecznictwa czy praktyki odnośnie przedmiotu sprawy. Złożyła jednocześnie oświadczenie, iż koszty te nie zostały opłacone w całości ani w części.
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461).
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji:
- a) w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6,
- b) za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł,
- c) w innej sprawie - 240 zł.
W niniejszej sprawie przedmiotem sprawy nie jest należność pieniężna, sprawa nie dotyczy także decyzji lub postanowienia Urzędu Patentowego, zatem stawkę minimalną określono na podstawie § 14 ust 2 pkt 1 lit c), która wynosi 240 zł.
Natomiast zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit b) ww. rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna w tego typu sprawach, jak wyżej zaznaczono, wynosi zgodnie z § 18 ust 1 pkt 1 lit c) – 240 zł.
W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, o czym stanowi § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia.
Jednocześnie uznano, że niniejsza sprawa nie była skomplikowana w takim stopniu by uzasadniało to przyznanie wynagrodzenia w wysokości 150% stawki minimalnej w zakresie reprezentowania przed sądem II instancji, tym bardziej, że pełnomocnik reprezentowała stronę przed sądem I instancji, zatem materia sprawy była jej znana.
Z tych względów przyznano w niniejszej sprawie kwotę 240 zł. i kwotę 55,20 zł. tytułem 23% podatku od towarów i usług, za reprezentowanie przed sądem pierwszej instancji oraz kwotę 120 zł. i kwotę 27,60 zł. stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług, z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w zakresie sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, łącznie kwotę 442,80 zł. (czterysta czterdzieści dwa złote i osiemdziesiąt groszy).