Uzasadnienie
W dniu 17 listopada 2008 r. do Sądu wpłynął na formularzu PPF wniosek S. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż S. K. prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Wnioskodawczyni utrzymuje się z renty rodzinnej w wysokości 1102,94 zł. Posiadany majątek obejmuje mieszkanie o pow. 60 m2, nieruchomość rolną o pow. 0,5 ha. Wnioskodawczyni dodała, ze jest osobą schorowaną i z tego względu duża część dochodów wydatkuje na lekarstwa. To powoduje że wnioskodawczyni nie stać na pełnomocnika z wyboru.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić wydatki związane ze sprawą, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie tych wydatków. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową S. K. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Wprawdzie strona posiada stały miesięczny dochód z którego może się samodzielnie utrzymać, jednakże dochód ten jest niewysoki i jego uszczuplanie, choćby na wydatki związane ze sprawą sądową, może narazić stronę na pogorszenie sytuacji życiowej, szczególnie jeżeli weźmie się pod uwagę okoliczność, że wnioskodawczyni jest osobą schorowaną i znaczną część wydatków przeznacza na leki. W tym stanie rzeczy uznać należy, że samodzielne opłacenie zawodowego pełnomocnika przekracza możliwości finansowe wnioskodawczyni.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.