Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na urzędowym formularzu PPF wniosek D. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu.
Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż D. S. prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z renty inwalidzkiej w wysokości 590 zł. Nie wskazał posiadania majątku. Podał, że jest poważnie chory na stwardnienie rozsiane, co powoduje, że nie jest możliwe osobiste uczestniczenie w rozprawie, a nawet samodzielne przejrzenie akt sądowych. Wskazał, że ponosi następujące wydatki - 380 zł. żywność, 60 zł. energia elektryczna, 100 zł. ogrzewanie, 50 zł. środki czystości i higieny. Nie posiada oszczędności, ani przedmiotów wartościowych.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym.
Biorąc pod uwagę sytuację majątkową D. S. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Dochodem skarżącego jest renta inwalidzka w wysokości 590 zł. Wnioskodawca jest osobą poważnie chorą. W tej sytuacji uznać należy, że opłacenie kosztów sądowych i opłacenie zawodowego pełnomocnika przekracza możliwości finansowe wnioskodawcy.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.