Uzasadnienie
W dniu 31 lipca 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek W. C. na formularzu PPF o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawca wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego lub adwokata.
Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z dochodu z tytułu emerytury w wysokości 1500 zł. Ponadto wnioskodawca wykonuje funkcję rzeczoznawcy jednakże nie określił dochodów uzyskiwanych z tego tytułu. Strona podała, że posiada dwa mieszkania o pow. 85 i 48 m2. Dodatkowo wnioskodawca posiada nieruchomość rolną o pow. 2,2 ha. oraz działkę rekreacyjną. Do pozostałego majątku zaliczył samochód opel meriva, oszczędności w wysokości 400000, zł. Strona zaznaczyła, ze sytuacja materialna nie jest powodem wystąpienia o prawo pomocy, a fakt nieprzestrzegania prawa administracyjnego przez organy administracji państwowej.
W sprawie zważono, co następuje.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, dotyczącym w niniejszej sprawie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata, następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Powołany przepis wskazuje, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej go do przyznania prawa pomocy. Rozstrzygnięcie w tej kwestii jest zatem uzależnione od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. Wnosząc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym strona musi uprawdopodobnić, w sposób bardzo rzetelny, okoliczności przemawiające za uwzględnieniem wniosku.
W niniejszej sprawie wnioskodawca nie uprawdopodobnił, że znajduje się w trudnej sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy. Strona posiada stały dochód, dwa mieszkania, nieruchomość rolną oraz rekreacyjną, oszczędności. Okoliczności te wskazują że strona nie pozostaje w trudnej sytuacji materialnej, która kwalifikowałaby ja do przyznania prawa pomocy. Należy również zauważyć, że skarżący w niniejszej sprawie zaznaczył, że sytuacja materialna nie jest powodem wystąpienia o prawo pomocy.
Należy również zaznaczyć, że instytucja prawa pomocy nie może być nadużywana w sytuacji gdy strona posiada dochody. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Chodzi zatem o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych czy ustanowienie zawodowego pełnomocnika. Z tych względów uznano, że, brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku strony, bowiem nie wykazała ona, że znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej ją do przyznania prawa pomocy. Sytuacja przedstawiona we wniosku wskazuje, że strona może samodzielnie ponieść koszty sądowe i opłacić pełnomocnika.
Mając na uwadze powyższe okoliczności, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.