Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została złożona przez T. K. skarga na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2021 r. Znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Przed przystąpieniem do rozpoznania sprawy co do istoty, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada dopuszczalność skargi.
Zdaniem Sądu, wniesienie skargi w niniejszej sprawie, jako przedwczesnej, jest niedopuszczalne.
Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej jako "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Kwestie doręczenia pism w postępowaniu administracyjnym podlegają ściśle określonym regułom. Zgodnie z art. 42 pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. Natomiast zgodnie z art. 44 K.p.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43:
- 1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego;
- 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ.
§ 2. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata.
§ 3. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia.
§ 4. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.
Z akt sprawy wynika, że organ zaskarżone postanowienie wysłał skarżącemu na adres: ul. [...] w [...]. Przesyłka była dwukrotnie awizowana w dniach 6 maja 2021 r. i 14 maja 2021 r. W oparciu o ww. przepis powinna być uznana za doręczoną w dniu 20 maja 2021 r.
Tymczasem skarżący wniósł skargę w niniejszej sprawie w dniu 17 maja 2021 r., a więc przez formalnym uznaniem skargi za doręczoną.
Brak jest podstaw by przyjąć, że zapoznanie się przez skarżącego z treścią postanowienia w trybie innym, aniżeli przewidują to przepisy K.p.a., stanowiło skuteczną formę doręczenia tego aktu. Jedną z cech aktu administracyjnego jest jego zewnętrzny charakter, co oznacza, że musi on być doręczony lub zakomunikowany stronie. Dopiero z chwilą doręczenia decyzji/postanowienia wobec strony powstają skutki w postaci nabycia praw lub wykonania obowiązków (wyrok NSA z 11 września 2008 r., sygn. akt I OSK 1326/07; wyrok NSA z 31 maja 2011 r., sygn. akt I FSK 686/10). W tej sytuacji przyjąć należy, że skarga wniesiona przed doręczeniem stronie zaskarżonego postanowienia jest niedopuszczalna (wyrok NSA z 27 marca 2019 r., sygn. akt I GSK 325/19; postanowienie NSA z 26 maja 2015 r., sygn. akt I GSK 1453/13). Z tego względu skarga złożona w dniu 17 maja 2021 r. jako przedwczesna podlega odrzuceniu.
Jednocześnie należy zauważyć, że w niniejszej sprawie nie został zachowany wymóg skutecznego doręczenia skarżącemu zaskarżonego postanowienia przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [..]. Tym samym nie został otwarty dla skarżącego termin do wniesienia skargi. Zauważyć należy, że skarżący w odwołaniu od decyzji z dnia [...] sierpnia 2020 r. podał organowi aktualny adres zamieszkania w [...] przy ul. [..]. Obowiązkiem organu było przesłać rozstrzygnięcie na ten adres. Organ jednak tego nie dokonał. W tej sytuacji nie można mówić o skutecznym doręczeniu skarżącemu zaskarżonego postanowienia.
Obowiązkiem organu będzie zatem dokonanie ponownego doręczenia postanowienia w sposób określony przepisami kodeksu postępowania administracyjnego. Dopiero skuteczne doręczenie postanowienia otworzy bieg terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego i umożliwi skarżącemu skorzystanie z tego prawa.
Mając na uwadze powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.