Uzasadnienie
M. K. ("skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2018 r. w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania w zakresie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami kat. A. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z dnia 23 maja 2018 r. skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie – w terminie siedmiu dni – pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).
Powyższe zarządzenie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu [...] lipca 2018 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru, k. 20).
Pełnomocnik skarżącego nadał w dniu [...] lipca 2018 r., a więc z zachowaniem ww. terminu, przesyłkę zawierającą m.in. pełnomocnictwo udzielone mu przez skarżącego, zawierające, poza treścią pełnomocnictwa, informację: "za zgodność z oryginałem, [...]".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga na akt organu administracji publicznej składana do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm., dalej "P.p.s.a."), wymogi formalne, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej.
Stosownie do art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, określa art. 46 i art. 47 P.p.s.a. Według art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, a zgodnie z art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.
Z kolei zgodnie z art. 37 § 1 P.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących ich umocowanie. Sąd może w razie wątpliwości zażądać urzędowego poświadczenia podpisu strony.
Z przedstawionego stanu sprawy wynika, że pełnomocnik wykonał wezwanie Sądu z dnia 23 maja 2018 r. w sposób nieprawidłowy. Choć nadesłano w zakreślonym terminie pełnomocnictwo, to jego kopia nie została prawidłowo uwierzytelniona przez pełnomocnika. Na kserokopii pełnomocnictwa znajduje się jedynie informacja "za zgodność z oryginałem" oraz data (29 lipca 2018 r.), nie ma na nim jednak podpisu pełnomocnika ani miejsca sporządzenia uwierzytelnionej kopii tego dokumentu.
Należy przypomnieć, że przywołany wcześniej art. 37 § 1 P.p.s.a. nie zawiera szczególnych wymagań co do sposobu uwierzytelniania pełnomocnictwa lub innych dokumentów przez wymienionych w nim pełnomocników. Takie wymogi wynikają natomiast z przepisów ustaw dotyczących korporacji zawodowych zrzeszających tych pełnomocników (w tym przypadku art. 4 ust. 1b ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze, Dz. U. z 2017 r. poz. 2368 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem poświadczenie odpisu dokumentów powinno zawierać podpis pełnomocnika, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia (por. Dauter B., Kabat A., Niezgódka-Medek M., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, WKP 2018, Komentarz do art. 37 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Wobec braku w uwierzytelnionym przez pełnomocnika profesjonalnego pełnomocnictwie wszystkich, wskazanych wyżej elementów, zgodnie ze stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu z dnia 25 listopada 2010 r., sygn. akt I FSK 916/10, LEX nr 653 593), skarga podlegała odrzuceniu z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych.
W tym stanie rzeczy Sąd – na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. – orzekł jak w sentencji postanowienia. Z kolei na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postanowiono o zwrocie z urzędu uiszczonego przez skarżącego wpisu od skargi.