Uzasadnienie
Pismem z dnia 16 grudnia 2015 r. A. H. złożył skargę na postawienie znaków zakazu zatrzymywania się i postoju wzdłuż budynku przy ul. [...] w W..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, aniżeli określone w pkt 1-5, wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie, złożonej przez A. H., jest ustawienie znaków zakazu zatrzymywania się i postoju wzdłuż budynku przy ul. [...] w W..
Zauważyć wobec tego trzeba, że na podstawie zawartego w art. 10 ust. 12 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym upoważnienia wydane zostało Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 23 września 2003 r. w sprawie szczegółowych warunków zarządzania ruchem na drogach oraz wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem (tekst jedn. Dz.U. z 2003 r. nr 177 poz. 1729). Zgodnie z jego § 1 ust. 1 Rozporządzenie określa szczegółowe warunki zarządzania ruchem na drogach publicznych oraz w strefach zamieszkania, a zwłaszcza działania w zakresie wprowadzania oznakowania pionowego, poziomego, sygnalizacji świetlnej i dźwiękowej oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu i wykonywania nadzoru nad tym zarządzaniem. W myśl § 1 ust. 2 ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o: 1) organizacji ruchu - rozumie się przez to, mające wpływ na ruch drogowy: a) geometrię drogi i zakres dostępu do drogi, b) sposób umieszczania znaków pionowych, poziomych, sygnalizatorów i urządzeń bezpieczeństwa ruchu, c) zasady i sposób działania sygnalizacji, znaków świetlnych, znaków o zmiennej treści i innych zmiennych elementów;
2) projekcie organizacji ruchu - rozumie się przez to dokumentację sporządzoną w celu zatwierdzenia organizacji ruchu przez właściwy organ zarządzający ruchem. Działania w zakresie zarządzania ruchem realizowane są m.in. przez podejmowanie czynności organizacyjno-technicznych, w szczególności przez sporządzanie projektów organizacji ruchu, przedstawianie projektów organizacji ruchu do zatwierdzenia, zatwierdzanie organizacji ruchu, przekazywanie zatwierdzonej organizacji ruchu do realizacji (§ 2 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia). Stosownie do § 4 ust. 1 Rozporządzenia podstawą do wprowadzenia organizacji ruchu na nowo wybudowanej drodze lub jej zmiany na drodze istniejącej jest zatwierdzenie organizacji ruchu przez organ zarządzający ruchem. Zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 2a Rozporządzenia projekt organizacji ruchu powinien zawierać plan sytuacyjny zawierający m.in. lokalizację istniejących, projektowanych oraz usuwanych znaków drogowych. Organizację ruchu, w szczególności zadania techniczne polegające na umieszczaniu i utrzymaniu znaków drogowych, urządzeń sygnalizacji świetlnej, urządzeń sygnalizacji dźwiękowej oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu, realizuje na własny koszt zarząd drogi (§ 11 Rozporządzenia).
Z powołanych przepisów wynika zatem, że czynność postawienia znaku drogowego w konkretnym miejscu musi być poprzedzona czynnością zatwierdzenia jego rodzaju i jego ustawienia, wynikającą ze sformalizowanego zatwierdzenia organizacji ruchu.
Zauważyć wobec tego trzeba, że w orzecznictwie sądowym wskazuje się, że zatwierdzenie organizacji ruchu podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 27 września 2012 r. I OSK 2177/12 LEX nr 1328092, z 14 lutego 2013 r. I OSK 154/13 LEX nr 1282726, uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2014 r. I OPS 14/13 LEX nr 1476996, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 30 kwietnia 2015 r. II SA/Sz 1150/14).
W niniejszej sprawie skarżący A. H. nie zaskarżył jednak zatwierdzenia organizacji ruchu, lecz przedmiotem skargi uczynił czynność ustawienia znaków zakazu zatrzymywania się i postoju wzdłuż budynku przy ul. [...] w W..
Podkreślić wobec tego należy, że samo fizyczne umieszczenie znaku drogowego w konkretnym miejscu jest jedynie czynnością techniczną, jest to czynność wykonawcza i wtórna w stosunku do zatwierdzenia organizacji ruchu. W orzecznictwie sądowym jednolicie przyjmuje się, że faktyczna czynność postawienia znaku drogowego nie mieści się zatem w kompetencji sądownictwa administracyjnego określonej w art. 3 p.p.s.a., w szczególności nie jest innym niż określone w pkt 1-3 tego przepisu aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. postanowienia: Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 16 listopada 2011 r. I OSK 2003/10 LEX nr 1127053, z dnia 19 maja 2010 r. sygn. akt I OSK 735/10 LEX nr 658620, z dnia 1 września 2011 r. sygn. akt I OSK 1394/11 LEX nr 1068392, postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie: z dnia 23 sierpnia 2010 r. sygn. akt III SA/Kr 740/10 LEX nr 622069 i z dnia 13 grudnia 2010 r. sygn. akt III SA/Kr 1051/10 LEX nr 775942).
Skarga wniesiona na czynność ustawienia znaków drogowych jest zatem niedopuszczalna.
W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.