Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] marca 2007r. ([...]) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N. na podstawie art. 105 § 1 kpa -umorzył postępowanie prowadzone w sprawie fundamentów pod budynek gospodarczy, wykonanych przez J. i S. C., na działce nr ew. [...] w N. przy ul. K..
W uzasadnieniu organ wskazał, ze postępowanie zostało wszczęte wnioskiem M. R. i umorzone decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia [...] lutego 2002r, która została następnie utrzymana w mocy decyzją [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2003r. Wymienione rozstrzygnięcia były kontrolowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który wyrokiem z dnia 13 października 2004r. uchylił wyżej wymienione decyzje wskazując, że organy nie podjęły prób wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego związanego z samowolną budową fundamentów.
Organ powiatowy podniósł, że decyzją z dnia [...] lutego 2004r. (nr [...]) Starosta N. zatwierdził projekt budowlany i wydał inwestorom pozwolenie na budowę budynku gospodarczego na istniejących starych fundamentach. W tej sprawie prowadzone było przez Wojewodę [...] niezależne postępowanie, który utrzymał w mocy ww. decyzję Starosty N. Organ stwierdził, że J. i S. C. wybudowali budynek gospodarczy w oparciu o prawomocne pozwolenie na budowę, a budynek w stanie surowym został wykonany w dniu 26 sierpnia 2004r., a więc przed wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 1 czerwca 2005r., którym uchylono decyzję Wojewody [...] i poprzedzającą ją decyzję, zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę. Organ podkreślił, że wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania decyzji, zatem inwestorzy zrealizowali inwestycję zgodnie z prawem.
W ocenie organu, z uwagi na fakt rozstrzygnięcia o przedmiotowych fundamentach w wyroku z dnia 13 października 2004r., zatem już po wybudowaniu budynku gospodarczego, nie zachodziła przesłanka do zastosowania art. 50 ustawy - Prawo budowlane. Z tej przyczyny postępowanie należało umorzyć.
Decyzją z dnia [...] maja 2007r. (nr [....]) [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 §1 pkt 1 kpa oraz art. 83 ust 2 ustawy Prawo budowlane, dalej Prawo budowlane, po rozpatrzeniu odwołania M. R., utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia [...] marca 2007r.
W uzasadnieniu organ wojewódzki przedstawił przebieg dotychczasowego postępowania w sprawie i podzielając stanowisko organu I instancji dodał, że przedmiotowy fundament stał się elementem składowym budynku gospodarczego. Jest obecnie funkcjonalnie związany z wzniesionym na nim budynkiem i tym samym nie stanowi sam w sobie obiektu budowlanego ani też jego części, zatem nie jest możliwe rozpatrywanie sprawy fundamentów w oderwaniu od całego budynku.
Ponadto organ odwoławczy wskazał, że jakkolwiek inwestor który wybudował obiekt budowlany w oparciu o decyzję o pozwoleniu na budowę, nie może być traktowany jak podmiot dopuszczający się samowoli budowlanej, to jednak budowa przedmiotowego budynku na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, która została uchylona jest przypadkiem prowadzenia robót budowlanych przewidzianym w art. 50 ust 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane.
W skardze na powyższą decyzję M.R. wniosła o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji organu I instancji, jako decyzji niezgodnych z prawem, niezgodnych z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 października 2004r., naruszających ważny interes skarżącej, jako strony broniącej swego gruntu przed samowolami.
Skarżąca zakwestionowała przede wszystkim fakt niewykonania wytycznych Sądu nakazanych w powołanym wyroku, bowiem organy nie dokonały oceny legalności fundamentów. Skarżąca nie zgodziła się z twierdzeniem, że fundament nie stanowi części obiektu budowlanego i wskazała ponadto, że całe wieloletnie postępowanie odnosi się do 52 m2 stanowiących jej własność, a zabranych w obręb działki nr [...].
W odpowiedzi na skargę [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z dyspozycją art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. Kontrola Sądu ogranicza się zatem do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy
Mając na uwadze powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 105 kpa, które miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Jak wynika z akt niniejszej sprawy, po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 13 października 2004r. decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2003r., utrzymującej w mocy decyzję N. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [....] lutego 2002r, umarzającą postępowanie w sprawie przedmiotowych fundamentów - organ powiatowy ponownie, w oparciu o art. 105 § 1 kpa, umorzył postępowanie. W ocenie organu zrealizowanie przedmiotowego budynku gospodarczego przed wyeliminowaniem z obrotu prawnego - wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 1 czerwca 2005r. (sygn. akt VII SA/Wa 766/04) - decyzji udzielającej pozwolenia na budowę ww. budynku wskazuje, że inwestycja została wykonana zgodnie z prawem, bowiem skarga do Sądu nie wstrzymuje wykonania decyzji, która w dacie budowy była ostateczna. Skoro również ww. wyrok Sądu w sprawie legalności fundamentów zapadł po zrealizowaniu przedmiotowej inwestycji, to dalsze postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe.
Ze stanowiskiem organów nie sposób się zgodzić, bowiem utrwalony jest w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, że o bezprzedmiotowości postępowania, można mówić tylko wtedy, jeżeli brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, wobec czego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty (por. wyrok NSA z dnia 9 marca 2000r. sygn. akt IV SA 12/98, Lex nr 77609). Innymi słowy bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której mowa wart. 105 § 1 kpa ma miejsce wtedy, gdy brak jest przedmiotu postępowania, czyli konkretnej sprawy, w której organ administracji władny jest i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach konkretnego podmiotu.
W związku z powyższym, wobec wyeliminowania z obrotu prawnego wyżej powołanym wyrokami zarówno decyzji umarzającej postępowanie w zakresie legalności fundamentów, jak i decyzji udzielającej pozwolenia na budowę budynku gospodarczego na tychże fundamentach, nie zachodziła bezprzedmiotowość postępowania. Organy winny zatem rozszerzyć postępowanie administracyjne na całość zrealizowanej inwestycji i w tym zakresie przeprowadzić postępowanie legalizacyjne.
Wprawdzie, jak wynika z treści zaskarżonej decyzji, organ odwoławczy dostrzegł konieczność przeprowadzenia postępowania legalizacyjnego co do wzniesionego budynku gospodarczego, to jednak nie zastosował w niniejszej sprawie.
Odnosząc się natomiast do zarzutu skargi, co do włączenia części działki skarżącej w obręb działki nr [...], wskazać należało, że roszczenia w tym zakresie winny być dochodzone niezależnie - w postępowaniu rozgraniczeniowym.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organów będzie przeprowadzenie postępowania zgodnie z przedstawionym stanowiskiem Sądu.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w pkt I i II sentencji.