Uzasadnienie
W dniu 23 czerwca 2014 razem z odpowiedzią na skargę organu oraz aktami sprawy wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...]. Z uwagi na okoliczność, iż skarga ta zawierała brak formalny – nie była podpisana – wezwano skarżącego do uzupełnienia tego braku. Skarżący razem z podpisanym egzemplarzem skargi złożył do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że w dniu poprzedzającym wniesienie skargi uległ bardzo ciężkiej chorobie, która objawiała się bardzo wysoką gorączka oraz częściową utratą przytomności. Takie ciężkie stadium choroby trwało cztery dni. Powyższe okoliczności spowodowały, że skarżący nie wniósł skargi w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) dalej zw. p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Jednocześnie zgodnie z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W orzecznictwie sądowo-administracyjnym przyjęło się, że kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej nie jest więc dopuszczalne, jeżeli strona nie uprawdopodobni, że uchybienie terminu nie zostało przez nią zawinione. Podkreślenia wymaga, że przesłanka braku winy powinna być oceniana na tle wszystkich okoliczności danej sprawy, z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i przy rozważeniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia.
W niniejszej sprawie poza sporem jest, że M. G. wniósł skargę po upływie ustawowego terminu. Termin do wniesienia skargi upływał z dniem 26 maja 2014 r. Skarga została wniesiona natomiast w dniu 28 maja 2014 r.
Sąd uznał, że wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż strona skarżąca nie wykazała braku winy w niedochowaniu terminu. Analizując wniosek o przywrócenie terminu należy zauważyć, że w uzasadnieniu wniosku wskazano, iż w dniu poprzedzającym wniesienie skargi skarżący zachorował. Skarga została wniesiona w dniu 28 maja 2014 r. Dzień przed wniesieniem skargi to dzień 27 maja 2014 r. tymczasem termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 26 maja 2014 r., a wiec w czasie kiedy skarżący zachorował i tak już pozostawał w zwłoce. Wyjaśnienia skarżącego nie dotyczą zatem okresu kiedy termin do wniesienia skargi był otwarty. Wyjaśnienia te, poza tym, że nie są poparte żadną dokumentacją lekarską, jak choćby przedstawieniem kopii zwolnienia lekarskiego, czy oświadczenia lekarza o ciężkim stanie choroby, dodatkowo nie zasługują na danie im wiary z uwagi na okoliczność, iż skarżący wskazał, że ciężki stan choroby (wysoka gorączka, częściowa utrata przytomności), trwał cztery dni, czyli od 27 maja 2014 r. do 30 maja 2014 r., tymczasem skarga została nadana w dniu 28 maja 2014 r., następnego dnia po pojawieniu się choroby. Wyjaśnienia te są ze sobą sprzeczne.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że nie została spełniona podstawowa przesłanka do przywrócenia terminu, czyli kryterium braku winy w uchybieniu terminu.
Z tych względów Sąd nie uznał wniosku M. G. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi za zasługującego na uwzględnienie, wobec czego na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.