Uzasadnienie
Skarżący złożył do Sądu wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy decyzję Starosty P. z dnia [...] lipca 2008 r. Nr [...] o zatrzymaniu K. K. prawo jazdy kat. B do czasu zdania odpowiedniego do rodzaju uprawnienia egzaminu sprawdzającego kwalifikacje. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że prowadzi działalność gospodarczą, która wymaga częstych osobistych podróży. W ocenie skarżącego ograniczenie mu możliwości osobistego podróżowania powoduje konieczność ograniczenia zakresu prowadzonej działalności, co skutkuje powstaniem znacznej szkody w osiąganych dochodach oraz powoduje konieczność ponoszenia znacznych dodatkowych kosztów związanych z podróżowaniem, poprzez konieczność wynajmowania dodatkowego transportu osobowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Przedmiotowy wniosek podlega oddaleniu.
Art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., stanowi, iż po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Jak wynika z ww. przepisu wstrzymanie wykonania decyzji może nastąpić w przypadku wystąpienia ściśle określonych przesłanek, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przepisu tego wynika, że to na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, iż w sprawie zachodzą ww. przesłanki. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04, uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. To na stronie spoczywa obowiązek wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej) lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków stosownie do treści art. 61 § 3 zd. 1 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004, publ. Lex Polonica). W przypadku ich braku Sąd nie jest władny rozpatrzyć wniosku merytorycznie.
W ocenie Sądu skarżący nienależycie uzasadnił swój wniosek, ponieważ wskazane w nim okoliczność nie są wystarczające do uznania, że w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji została spełniona dyspozycja art. 61 § 3 p.p.s.a. Wbrew twierdzeniom skarżącego wykonanie zaskarżonej decyzji nie ma zupełnie wpływu na możliwość osobistego podróżowania ani nie powoduje konieczności wynajmowania dodatkowego transportu osobowego. Zaskarżona decyzja dotyczy wyłącznie zagadnienia "zatrzymania prawa jazdy", a nie - nałożenia na skarżącego zakazu osobistego poruszania się, czy też zatrzymania środka transportu jakim dysponuje skarżący (do czego sprowadza się uzasadnienie rozpatrywanego wniosku).
Ponadto w ocenie Sądu zatrzymanie prawa jazdy nie jest jednoznaczne z koniecznością ograniczenia prowadzenia działalności gospodarczej. Pomimo, że skarżący w związku z zatrzymaniem prawa jazdy powołuje się na konieczność ograniczenia zakresu prowadzonej działalności, to nie wykazał jakiego rodzaju działalność gospodarczą prowadzi, co uniemożliwia ocenę, czy posiadanie prawa jazdy istotnie jest niezbędne do jej prowadzenia. Przyjmując nawet, że w wyniku utraty uprawnienia do prowadzenia pojazdów działalność ta będzie musiała zostać ograniczona, okoliczności tej nie można uznać za dostateczną przesłankę wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjęto bowiem, że jedynie w przypadku, gdy wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowałoby zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, nie zaś jej ograniczeniem, a w konsekwencji utratą jedynego źródła utrzymania strony skarżącej, spełniona jest przesłanka określona w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2008 r., sygn. akt II OZ 1386/07, publ. https://cbois.nsa.gov.pl/). W przedmiotowej sprawie natomiast sytuacja taka nie występuje, co wprost wynika z wniosku skarżącego.
W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.