Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 października 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 124/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę J. G. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 11 października 2011 r. sygn. akt VII SA/Wa 124/11 przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Od powyższego postanowienia z dnia 3 października 2011 r. wniosła skargę kasacyjną J. G. reprezentowana przez adwokata R. G. (vide – k. 73 akt sądowych).
Pismem z dnia 5 grudnia 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała, że pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej został wyznaczony adwokat A. N. Postanowieniem z dnia 24 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 264/12 Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym oddalił skargę kasacyjną J. G. na ww. postanowienie z dnia z dnia 3 października 2011 r.
Przy piśmie z dnia 13 stycznia 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny przesłał pismo adwokata A. N. datowanego na dzień 5 stycznia 2011 r., w którym pełnomocnik skarżącej oświadczył, że popiera w całości wniesioną skargę kasacyjną oraz zwrócił się o przyznanie nieopłaconych kosztów reprezentacji z urzędu (vide – k. 99 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - dalej p.p.s.a. - wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji:
- a) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym – 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat – 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł,
- b) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł,
- c) za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat, nie sporządził i nie wniósł kasacji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.
- d) w postępowaniu zażaleniowym – 120 zł.
W przedmiotowej sprawie pełnomocnik z urzędu nie podjął żadnej z czynności procesowych, wymienionych w § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a – d wymienionego rozporządzenia. Powyższy przepis nie przewiduje możliwości przyznania pełnomocnikowi z urzędu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z tytułu pisemnego popierania wniesionej skargi kasacyjnej, a wyłącznie takiej czynności procesowej dokonał adwokat A. N. Katalog czynności adwokata w postępowaniu przed sądem drugiej instancji za które przysługuje wynagrodzenie, a o którym mowa w § 18 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ma charakter zamknięty (zob. postanowienie NSA z dnia 7 października 2010 r., sygn. akt I OSK 1000/10, Lex nr 741494).
Przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w przypadku, gdy nie prowadził sprawy w drugiej instancji ten sam adwokat oraz nie sporządził on i nie wniósł kasacji – co miało miejsce w niniejszej sprawie – jest możliwe tylko wówczas, gdy pełnomocnik brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, o czym stanowi § 18 ust. 1 pkt 2 lit. c wymienionego rozporządzenia.
W przedmiotowej sprawie taka sytuacja nie mogła mieć miejsca, gdyż postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lutego 2012 r. oddalające skargę kasacyjną zostało wydane na posiedzeniu niejawnym.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 250 ustawy p.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a – d wymienionego rozporządzenia orzeczono, jak w sentencji postanowienia.