Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydana dnia [...] czerwca 2008r. na podstawie art. 138 §1 pkt 1 kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008r. stwierdzającą z urzędu nieważność decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. nr [...] z dnia [...] października 2006r. udzielającej Ł. J. pozwolenia na użytkowanie budynku sklepowego wybudowanego na działce nr ew. [...] w miejscowości Ł..
W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że oceniający - we wszczętym z urzędu postępowaniu nadzorczym decyzją udzielającą pozwolenia na użytkowanie - organ I instancji prawidłowo ustalił, iż wydana ona została bez złożenia przez inwestora wniosku o udzielenie pozwolenia na użytkowanie, jedynie po złożeniu zawiadomienia o zakończeniu budowy - które to zaświadczenie organ potraktował jako wniosek, a więc z rażącym naruszeniem art. 61 § 1 kpa.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł Ł. J., zarzucając organowi naruszenie art. 156 § 1 pkt 2 kpa.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Z uwagi na powyższą regulację należy uznać skargę za zasadną.
Zaskarżona decyzja i decyzja ją poprzedzająca zapadały w postępowaniu nieważnościowym tj. postępowaniu nadzwyczajnym, którego celem nie jest merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy lecz przeprowadzenie kontroli ostatecznej decyzji z jednego tylko punktu widzenia tj. tego czy decyzja jest dotknięta jedną z wad kwalifikowanych i opisanych w zamkniętym katalogu art. 156 § 1 pkt 1 - 7 kpa.
W niniejszej sprawie bezsprzeczne jest to, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. nr [...] z dnia [...] października 2006 r. zapadła po tym jak dokonane zostało zawiadomienie o zakończeniu budowy budynku sklepowego i przeprowadzono obowiązkowa kontrolę zakończonej budowy.
W ocenie sądu złożenie zawiadomienia o zakończeniu budowy wraz z innymi dokumentami pozwalającymi ocenić prawidłowość budowy powodowało, że organ mógł prowadzić postępowanie kończąc je decyzją o pozwoleniu na użytkowanie.
Nawet przyjmując, że inwestor uchybił potrzebie złożenia dodatkowego wniosku to nie jest to rażące naruszenie prawa o jakim mowa w przepisie art. 156 § 1 pkt 2 kpa.
O rażącym naruszeniu prawa - co do zasady, można mówić wówczas, gdy pozostawienie w obrocie prawnym kwestionowanej decyzji jest nie do pogodzenia z porządkiem prawnym i wobec tego musi być ona wyeliminowana w takim celu, ażeby możliwe było przywrócenie porządku publicznego zakłóconego tą decyzją, a więc nie chodzi tylko o pozbawienie kontrolowanej w postępowaniu nieważnościowym decyzji bytu prawnego, lecz o podjęcie po jej wyeliminowaniu koniecznych czynności lub aktów prawnych naprawczych.
Z tych wszystkich względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd orzekł jak w sentencji wyroku.