Uzasadnienie
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie M. I. zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Zarządzeniem Referendarza sądowego z dnia 16 września 2009 r. pozostawiono w/w wniosek o prawo pomocy bez rozpoznania.
W ustawowym terminie skarżąca wniosła sprzeciw na powyższe zarządzenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., zarządzenie Referendarza sądowego z dnia 16 września 2009 r. straciło moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
W niniejsze sprawie, pismem z dnia 12 sierpnia 2009 r., wykonując zarządzenie z dnia 6 sierpnia 2009 r., zobowiązano wnioskodawczynię do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. M. I. odebrała formularz PPF w dniu 19 sierpnia 2009 r. Zarządzenie powinno być wykonane w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, zgodnie z art. 257 ustawy p.p.s.a.
Wnioskodawczyni nie wypełniła zarządzenia w wyznaczonym terminie i nie nadesłała uzupełnionego formularza PPF przedstawiającego własną sytuację materialną. W tym stanie rzeczy wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawiono bez rozpoznania.
W odniesieniu do zawartego w sprzeciwie wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, Sąd stwierdza, iż wniosek skarżącej z dnia 29 września 2009 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) o przyznanie prawa pomocy, wniesiony na urzędowym formularzu, zostanie rozpatrzony odrębnym postanowieniem. Wystąpienie przez stronę z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy nie jest bowiem ograniczone ustawowym terminem.
Z tych przyczyn, na podstawie art. 257 w zw. z art. 260 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji.