Uzasadnienie
W piśmie z dnia 1 stycznia 2009 r. Z. W. zawarł wniosek skierowany do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wyłączenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w osobie Ewy Machlejd od orzekania w niniejszej sprawie, wskazując, że nie zgadza się z rozstrzygnięciem zawartym w postanowieniu Sądu z dnia 26 listopada 2008 r. Ponadto w piśmie z dnia 1 lutego 2009 r. stanowiącym uzupełnienie treści wniosku z dnia 1 stycznia 2009 r. wskazał, że ma wątpliwości co do pracy merytorycznej sędziego Ewy Machlejd.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Stosownie do uregulowań art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Strona obowiązana jest uprawdopodobnić przyczynę wyłączenia we wniosku zgłoszonym do sądu.
Przyczyną ewentualnego braku bezstronności jest stosunek osobisty łączący sędziego ze stroną lub jej przedstawicielem. Stosunek osobisty jest z zasady stosunkiem emocjonalnym, może być jednak także stosunkiem natury gospodarczej (np. powiązania kredytowe) lub też spowodowany zależnością służbową. Natomiast nie uzasadnia wniosku o wyłączenie sędziego merytoryczna jego praca.
Jak wynika z oświadczenia odebranego od sędziego Ewy Machlejd nie istnieją żadne okoliczności, o których mowa w art. 18 i 19 p.p.s.a., które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności w niniejszej sprawie.
W ocenie Sądu skarżący nie wskazał przyczyn, które uzasadniałyby zastosowanie określonych w ustawie środków prawnych. Subiektywne odczucia skarżącego wynikłe z niezadowolenia z rozstrzygnięć w sprawach zawisłych przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, nie mają znaczenia przy rozpoznawaniu niniejszej skargi.
W tej sytuacji zgłoszony wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Z tego względu, na podstawie art. 22 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.