Uzasadnienie
J. Ż. po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Postanowieniem z dnia 17 maja 2016 r. starszy referendarz sądowy odmówił J. Ż. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
Postanowieniem z dnia 12 lipca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprzeciwu J. Ż., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie z dnia 17 maja 2016 r., a zażalenie J. Ż. na postanowienie z dnia 12 lipca 2016 r. zostało odrzucone postanowieniem z dnia 9 grudnia 2016 r.
Skarżący J. Ż. w dniu 12 sierpnia 2016 r. złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia 11 października 2016 r., po rozpoznaniu wniosku J. Ż. z dnia 12 sierpnia 2016 r., starszy referendarz sądowy odmówił zmiany postanowienia z dnia 17 maja 2016 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 grudnia 2016 r., po rozpoznaniu sprzeciwu J. Ż., utrzymał w mocy postanowienie z dnia 11 października 2016 r.
J. Ż. w dniu 3 stycznia 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje:
Wniosek z dnia 3 stycznia 2017 r. jest kolejnym wnioskiem J. Ż. o przyznanie prawa pomocy złożonym w niniejszej sprawie, należy go więc traktować jako wniosek o zmianę postanowienia z 17 maja 2016 r. w trybie art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), który to przepis stanowi, że postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Orzeczenie w przedmiocie prawa pomocy może być zmienione wyłącznie wówczas, gdy nastąpiło istotne pogorszenie sytuacji materialnej wnioskodawcy.
Zauważyć wobec tego trzeba, że wniosek J. Ż. z 3 stycznia 2017 r. zawiera tożsame argumenty i informacje, jak wniosek pierwotny z 17 lutego 2016 r. oraz wniosek złożony w dniu 12 sierpnia 2016 r.
Skoro skarżący przedłożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, którego treść jest zbieżna z treścią uprzednio składanych wniosków rozpoznanych negatywnie, to merytoryczne rozpoznanie takiego wniosku jest zbędne.
To zaś prowadzić musi do umorzenia postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy, na podstawie art. 249a ustawy, zgodnie z którym jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.