Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. decyzją nr [...] wydaną dnia [...] czerwca 2004 r. na podstawie art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane nakazał J. S. dokonanie rozbiórki samowolnie wykonanej rozbudowy od strony północnej budynku mieszkalnego na działce przy ul. G. w B. Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją znak [...]wydaną dnia [...] sierpnia 2004 r. przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...].
Na powyższą decyzję J. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Po rozpoznaniu skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem wydanym dnia 18 listopada 2004 r. w sprawie sygn. akt II SA/Bd 800/04 skargę oddalił.
W dniu [...] grudnia 2005 r. J. S. złożył wniosek o stwierdzenie nieważności w/w decyzji, podając że zachodzą przesłanki z art. 156 § 1 pkt 5 kpa, tj. decyzja była niewykonalna, ponieważ wykonanie rozbiórki domu gospodarczego spowodowałaby uszkodzenie części mieszkalnej wnioskującego oraz pozbawiłoby korzystania z pieca c.o. tam usytuowanego.
Zdaniem wnioskującego decyzja dotknięta jest również przesłanką nieważności z art. 156 pkt 2 i 7 kpa.
Po rozpatrzeniu wniosku Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak: [...] wydaną dnia [...] kwietni 2006 r. na podstawie art. 157 § 1 oraz art. 158 § 1 w zw. z art. 156 §1 kpa odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2004 r. i poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] czerwca 2004 r.
W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że kontrolowana decyzja była przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, co powoduje, że organ administracji publicznej jest związany oceną prawną zawartą w wyroku.
W złożonym przez J. S. wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy podniósł on, że dobudował do budynku mieszkalnego dom gospodarczy, który obejmuje przejście do budynku mieszkalnego, a w piwnicy tej części usytuowany został piec c.o.
Wnioskujący podał, że organ proponował mu legalizację obiektu, lecz po wykonaniu obowiązków, które wg niego nie były możliwe do wykonania.
Po rozpatrzeniu wniosku Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] wydaną dnia [...] maja 2006 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 kpa utrzymał w mocy własną decyzję.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł, że wobec tego, iż kwestionowane decyzje były przedmiotem kontroli Sądu Administracyjnego – ocena prawna wyrażona w uzasadnieniu wyroku Sądu wiąże organy administracji publicznej rozstrzygające sprawę, zaś zarzuty przedstawione we wniosku są tożsame z zarzutami zgłoszonymi w skardze.
Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł J. S. Skarżący podniósł, że decyzja rozbiórkowa dotycząca dobudowanego domu gospodarczego była niewykonalna, gdyż w trakcie wykonywania prac uległa uszkodzeniu ściana szczytowa budynku mieszkalnego i ta niewykonalność decyzji ma charakter trwały. Nadto rozbiórka dobudowy spowoduje zniszczenie mieszkania skarżącego, gdyż uczyni go niezdatnym do zamieszkiwania.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał argumenty zwarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonych decyzji, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.
Uwzględnienie skargi następuje tylko wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji.
Skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem oceny w rozpoznawanej sprawie jest decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydana dnia [...] maja 2006 r. utrzymująca w mocy decyzję tego organu z dnia [...] kwietnia 2006 r., w której odmówił on stwierdzenia nieważności decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2004 r. i poprzedzającej ją decyzji rozbiórkowej Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] czerwca 2004 r.
Art. 16 § 1 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego ustanawia ogólną zasadę trwałości decyzji administracyjnych, od której ustawodawca dopuścił pewne wyjątki. Jednym z nich jest stwierdzenie nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 kpa.
Postępowanie o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji administracyjnej jest więc postępowaniem nadzwyczajnym, którego przedmiotem jest ocena, czy decyzja kończąca postępowanie w sprawie dotknięta jest jedną z wad enumeratywnie wymienionych w art. 156 § 1 kpa, której wystąpienie powoduje konieczność wyeliminowania takiej decyzji z obrotu prawnego ze skutkiem ex tunc.
W rozpoznawanej sprawie, zdaniem składu orzekającego, prawidłowo organ uznał, że kontrolowane decyzje nie są dotknięte żadną z wad wymienionych w art. 156 § 1 kpa i słusznie odmówił stwierdzenia ich nieważności.
Należy podnieść, że decyzja orzekająca obowiązek rozbiórki dobudowanej części obiektu budowlanego z dnia [...] czerwca 2004 r. wydana przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. oraz utrzymująca ją w mocy decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2004 r. była przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, który wyrokiem wydanym dnia 18 listopada 2004 r. w sprawie II SA/Bd 800/04 oddalił skargę J. S. Oceniając w/w decyzje Sąd odniósł się do zarzutów skarżącego i w uzasadnieniu wydanego wyroku podał, iż wobec nie przedstawienia dokumentów pozwalających organowi na legalizację samowoli budowlanej organ miał obowiązek wydania nakazu rozbiórki nawet ustalenie, że technicznie możliwe rozebranie części budynku może spowodować trwałe uszkodzenie lub nawet zniszczenie starej substancji budynku, nie usprawiedliwia odstąpienia od zastosowania art. 48 Prawa budowlanego.
Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu Sądu wiążą w sprawie ten Sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia, a podstawy wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji rozbiórkowej były tożsame z zarzutami skargi oddalonej przez Sąd.
Z tych wszystkich względów, uznając że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w wyroku.