Uzasadnienie
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2005 r. znak [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 127 § 3 i art. 144 kpa oraz art. 88a ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, po rozpatrzeniu wniosku Wojewody [...] o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2005 r. znak: [...], nakładającego na Wojewodę [...] karę pieniężną w wysokości 9500 zł, za przekroczenie terminu określonego w art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane przy wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] znak: [...], utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.
W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że w dniu [...] września 2004 r. do [...] Urzędu Wojewódzkiego wpłynął wniosek Urzędu Miasta i Gminy w [...] o wydanie pozwolenia na budowę "modernizacji oświetlenia ulic R., K. i D. w [...] - działki nr [...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...]".
Wobec stwierdzonych braków we wniosku Wojewoda pismem z dnia [...] października 2004 r. w oparciu o art. 64 § 2 kpa wezwał inwestora do uzupełnienia wniosku o decyzję ustalającą lokalizację inwestycji celu publicznego - w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.
Decyzją z dnia [...] grudnia 2004 r. nr [...] Wojewoda [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił Burmistrzowi [...] pozwolenia na budowę oświetlenia ulic K., D., R. w [...].
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2005 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na Wojewodę [...] karę pieniężną w wysokości 9500 zł uznając, że w przedmiotowej sprawie doszło do 19 - dniowego przekroczenia terminu określonego w art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane. Przy czym za okoliczność wstrzymującą bieg terminu wynikającego z art. 35 ust 6 ustawy Prawo budowlane, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał okres od [...] października 2004 r. do [...] października 2004 r. czyli od dnia wezwania inwestora do uzupełnienia braków wniosku do dnia upływu terminu udzielonego na usunięcie braków.
Pismem z dnia [...] lipca 2005 r. Wojewoda [...] wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej nałożenia postanowieniem z dnia [...] lipca 2005 r. kary pieniężnej w wysokości 9500 zł.
Wojewoda zarzucił, iż w trakcie przeprowadzonego postępowania nie został uwzględniony przepis art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane, chociaż zachodziły okoliczności uzasadniające wstrzymanie biegu terminu 65 dni na rozpatrzenie sprawy - taką okolicznością było to, że Wojewoda [...] dopiero w dniu [...] grudnia 2004 r. otrzymał od inwestora decyzję z dnia [...] listopada 2004 r. wydaną przez Burmistrza Gminy w [...] (inwestora w przedmiotowej sprawie) ustalającą lokalizację inwestycji celu publicznego.
Główny Inspektora Nadzoru Budowlanego uznał, że zarzut powyższy nie zasługuje na uwzględnienie. Podniósł, że czynności podejmowane w toku prowadzonego postępowania w przedmiocie udzielenia pozwolenia budowlanego, winny być przez organ podejmowane w takim czasie, aby zachowany został termin 65 dni do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę bez konsekwencji wynikających z art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane. W szczególności organ odwoławczy podniósł, że skoro inwestor nie uzupełnił braków wniosku w wyznaczonym terminie to organ powinien zastosować konsekwencje wynikające z rygoru jaki wskazał w wezwaniu do ich uzupełnienia czyli - pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Wojewoda [...] wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w [...] do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Wojewoda podniósł, że okolicznością uzasadniającą wstrzymanie biegu terminu 65 dni na rozpatrzenie sprawy było to, że Wojewoda [...] zwrócił się do inwestora o uzupełnienie wniosku przez dołączenie decyzji ustalającej lokalizację inwestycji celu publicznego Od dnia doręczenia Burmistrzowi [...] wezwania do dnia wpływu do organu żądanej decyzji upłynęło 61 dni, które stanowią opóźnienie zaistniałe z winy strony. Ponadto Wojewoda wskazał, iż pozostawianie wniosku bez rozpatrzenia skutkowałby koniecznością złożenia ponownego wniosku i w konsekwencji byłoby działaniem nieracjonalnym i sprzecznym ze słusznym interesem strony.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i badają zgodność z prawem wydawanych przez nie rozstrzygnięć.
Sąd rozpoznając sprawę na tej podstawie dokonał oceny rozstrzygnięć organu zapadłych w obu instancjach.
Możliwość wymierzenia kary pieniężnej nakładanej na organ, który opóźnił się w wydaniu decyzji pozwalającej na budowę wynika z przepisów art. 35 ust 6-8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.).
Przepis art. 35 stanowi. że:
ust 6. w przypadku gdy właściwy organ nie wyda decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Wpływy z kar stanowią dochód budżetu państwa.
ust 7. Karę uiszcza się w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia, o którym mowa w ust.
- 6. W przypadku nieuiszczenia kary, o której mowa w ust. 6, podlega ona ściągnięciu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
ust 8. Do terminu, o którym mowa w ust.
6. nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszona postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organu.
Należy zauważyć, że powyższa regulacja Prawa budowlanego służy dyscyplinowaniu organów architektoniczno-budowlanych do efektywnego działania i wydawania rozstrzygnięć kończących postępowanie. Jednak przepisy te nie mogą być rozumiane i wykładane jako ustanowione w celu wymuszenia na organach działania niezgodnego z interesem inwestorów.
Zgodnie z przepisem art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane do terminu, o którym ust. 6 nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa do dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony, albo z przyczyn niezależnych od organu.
W niniejszej sprawie wniosek o wydanie pozwolenia na budowę wpłynął do Wojewody [...] w dniu [...]września 2004 r., wniosek był niekompletny dlatego w dniu [...] października 2004 r. Wojewoda wezwał inwestora do uzupełnienia jego braków. Inwestor nadesłał brakującą decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego w dniu [...] grudnia 2004 r. po czym decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana w dniu [...]grudnia 2004 r.
W ocenie Sądu 61-dniowe opóźnienie w wydaniu decyzji, które zaistniało w okresie od [...] października 2004 r. czyli od dnia wezwania do uzupełnienia braków do [...] grudnia 2004 r. to jest nadesłania przez inwestora brakującej decyzji nastąpiło z winy strony- inwestora.
Wprawdzie należy zauważyć, iż stosownie do art. 35 ust 3 Prawa budowlanego organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia nieprawidłowości we wniosku określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę, jednak w sprawie niniejszej takie postanowienie nie było wydane a zatem rygory z niego wypływające nie mogły być zastosowane.
Wydanie decyzji odmawiającej udzielenia pozwolenia na budowę możliwe byłoby dopiero po wydaniu tego postanowienia, natomiast zastosowanie przez Wojewodę w piśnie wzywającym do usunięcia braków wniosku rygoru z art. 64 § 2 kpa czyli pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia było wadliwe.
Jednak wadliwość ta nie ma wpływu na ogólna ocenę działania organu z której wynika, że nie z jego winy a z winy inwestora doszło do opóźnienia w wydaniu decyzji.
Inwestor był jednocześnie organem, od którego zależało wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego i właśnie zwłoka Burmistrza [...] w jej przedłożeniu spowodowała niemożność wydania pozwolenia budowlanego w terminie 65 dni.
W okolicznościach sprawy nałożenie grzywny możliwe byłoby wówczas gdyby organ dysponując kompletnym wnioskiem o pozwolenie na budowę pozostawał w zwłoce bez usprawiedliwienia wynikającego z ust. 8 art. 35 Prawa budowlanego.
Za takim rozumieniem art. 35 ust 6 i ust 8 Prawa budowlanego przemawia potrzeba poszanowania fundamentalnych zasad postępowania administracyjnego, zasada uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywateli (art. 7 kpa), a w szczególności zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 kpa).
Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 152 oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).